Op deze eerste dag van oktober is duidelijk dat alvast 37 landen zich willen laten zien in Lissabon. Voor een handjevol landen is het nog niet duidelijk wat er gaat gebeuren. Sommigen kunnen zich laten zien, anderen mogen zich dan weer niet laten zien. En in sommige landen kennen ze het festival quasi niet. We zetten de tien twijfelgevallen (?) op een rijtje.

Albanië

De nationale omroep in Albanië, RTSH, doet sinds 2004 onafgebroken mee aan het Eurovisie Songfestival. De verwachting is dan ook dat het land zich spoedig zal melden als deelnemer voor Lissabon. Ze hebben zelfs al laten weten dat – als ze gaan deelnemen – ze Festivali i Këngës wederom gebruiken als selectiemethode. In december weten we waarschijnlijk wie de volgende Kesji, Rona of Lindita gaat worden. Vorig jaar bevestigde RTSH eind september zijn deelname.

Kazakhstan

Kazakhstan, een land grotendeels ingesloten in Rusland, China en enkele landen die eindigen op -stan, telt bijna 18 miljoen inwoners. Net zoals bij Australië is er een omroep ‘associate member‘, namelijk Khabar Agency. Dat wil meestal zeggen dat ze niet in het juiste gebied liggen om volledig lid te worden. Vorige week liet de omroep weten dat er “nog niets besloten was rond deelname in 2018“. Wacht de omroep op een uitnodiging van de EBU zoals bij Australië of is er meer aan de hand? Khabar TV brengt het festival al bijna tien jaar op televisie in het land.

Kosovo

Kosovo is al jaren een heikel punt op de agenda van de EBU. De zender van het land, RTK, wil al sinds de uitroeping van onafhankelijkheid in 2008, lid worden van de omroeporganisatie. Tot op heden is de aanvraag nog steeds lopende. Enkele landen in Europa herkennen niet dat Kosovo een onafhankelijk land is, zoals Spanje, Servië, Rusland en Oekraïne. Toch gaf de EBU soms al uitzonderingen. Zo kon het land in 2011 meedoen aan Eurovision Young Dancers. Over 2018 was de EBU heel formeel: geen deelname. Pas als ze een erkende VN-staat worden, komt Kosovo in aanmerking.

Zowel in 2012 als 2017 stuurde Albanië met respectievelijk Rona Nishliu en Lindita een artieste die geboren werd in Kosovo. Nishlui haalde met een vijfde plek de beste notering ooit voor Albanië, Lindita bleef steken in de halve finales.

Hongarije

Vreemde berichten uit Hongarije uit het einde van de week. De Hongaarse openbare omroep MTVA weigerde om deelname te bevestigen aan een lokale website. Vele fans vrezen voor een terugtrekking, maar in principe wacht de omroep gewoon op het uitbrengen van de volledige deelnemerslijst door de EBU. Eigenlijk is op dit moment geen enkele deelname officieel, ook niet die van Laura Groeseneken voor ons land. Hongarije is trouwens een succesland op het festival en staat al zeven opeenvolgende jaren in de finale. Dat doen enkel Zweden en de Big Five hen na.

Israël

Een misbegrepen opvatting voor velen vorig jaar tijdens de finale van het festival, wanneer Ofer Nachshon op televisie aankondigt dat de uitzendingen van IBA die avond werden stopgezet en hij afscheid nam van het Israëlische publiek. Onder andere de Britse en Nederlandse commentatoren melden toen al dat Israël er volgend jaar niet ging bij zijn. IPBC, de nieuwe omroep van Israël, zou eind dit jaar volwaardig lid worden van de EBU. Te laat voor deelname aan het festival van Lissabon te verzekeren normaal, maar de EBU gaat meer dan waarschijnlijk een uitzondering maken.

In Israël lopen trouwens al trailers op televisie voor een nieuwe reeks van Rising Star for Eurovision. De reeks waar de opvolgers van Nadav Guedj, Hovi Star en Imri Ziv zal worden gezocht start op 7 november.

Marokko

De openbare omroep van Marokko – SNRT – kan deelnemen aan het festival. Dat deden ze in 1980, maar na de voorlaatste plaats van superster Samira Bensaïd werd er op koninklijk bevel van Koning Hassan II geen vervolg gegeven aan die deelname. Het land mocht niet meer deelnemen zolang hij leefde. Bijna twintig jaar na zijn dood blijft die regel nog steeds levende. Verder zijn de moeilijke relaties met Israël en de verplichting om ook onthullende acts uit te zenden een doodsteek voor deelname in de toekomst.

Moldavië

Dé verrassing van Kiev 2017 was toch wel Sunstroke Project uit Moldavië. Geen cent werd er gegeven voor de drie kerels, maar met hun aanstekelijke “Hey Mamma” konden ze zowaar derde worden en hun beste plaats ooit halen. Toch blijft het opvallend stil rond deelname in 2018. In het land zijn er heel wat herstructureringen  aan de gang bij de omroep en dat heeft gevolgen op budget. Ook vorig jaar bevestigde TRM heel laat, pas eind oktober. De voorronde werd ook ingeperkt en een interne keuze werd overwogen. Vooral de populariteit van de competitie deed hen overstag gaan om toch een voorronde te organiseren.

De verwachting is dan ook dat Moldavië is één van de komende weken een bevestiging van deelname de wereld gaat insturen en de nodige budgetten kan vrijmaken voor een nationale finale. Ze lieten dit jaar al zien dat je met weinig budget in de top 3 van het Eurovisie Songfestival kan eindigen.

Rusland

Vorig jaar kon je er niet omheen: de rel tussen Rusland en Oekraïne. Om een lang verhaal kort te maken: de artieste die Rusland ging vertegenwoordigen mocht Oekraïne niet in, Rusland wilde geen nieuwe kandidaat sturen, Oekraïne hield voet bij stuk, Rusland trok zich terug. De artieste in kwestie, Julia Samoylova, kreeg van de twee staatsomroepen al meteen uitnodiging om in 2018 naar het festival te gaan.

Eind jul schreef de Russische site Life dat ze nog steeds geen uitnodiging had gekregen van de omroep RTR, die in 2018 verantwoordelijk gaat zijn voor de inzending. Die omroep had zich namelijk ook achter het voorstel geschaard om de zangeres te sturen in het volgende jaar. Geruchten gaan volop dat niet Samoylova naar Lissabon trekt, maar dat Sergey Lazarev zijn winst wil gaan opeisen die hij in 2016 ontliep. Het land heeft nog geen echte bevestiging gegeven voor deelname in 2018.

San Marino

De ‘calimero‘ van Eurovisieland moet toch San Marino zijn. Al jaren sturen ze matige tot zwakke inzendingen, die – op één keer na – nooit de finale halen. “Zij zijn groot en ik is klein en da’s niet eerlijk” roept de delegatieleider al jaren. Microstaten zouden geen kans maken op het festival. Op zich heeft hij misschien wel een punt. Er doet nu maar één microstaat mee en die scoren niet zoals het zou moeten. Vorig jaar bevestigde SMRTV pas eind oktober zijn deelname.

Valentina Monetta wil niet meer meedoen voor het land na haar vierde deelname, maar dat riep ze in 2014 ook na haar derde deelname. Serhat, where are you?

Vaticaanstad

Jawel… U leest het goed. Vaticaanstad heeft nog geen woord gerept over deelname aan het Eurovisie Songfestival komend jaar. Waarom zou de paus een zingende non naar Lissabon sturen? Wel, het Vaticaan heeft met VTC ook een omroep in het ledenbestand van de EBU zitten. In principe kunnen ze dus iemand afvaardigen naar het Eurovisie Songfestival.

Puur hypothetisch zou een zingende non of een prekende priester niet worden toegelaten op het Eurovisie Songfestival, omdat religieuze symbolen of outfits niet zijn toegelaten. Ze zullen dus incognito moeten kunnen.

Ook Algerije, Egypte, Jordanië, Libanon, Libië en Tunesië kunnen in principe volgend jaar al verschijnen op het festival. Het zijn allemaal actieve leden van de European Broadcasting Union. Libanon had in 2005 zelfs een kandidaat klaar: Aline Lahoud met “Quand tout s’enfuit”. Het weigerde echter elk Israëlisch persoon uit te zenden op televisie, waardoor het zich moest terugtrekken. In 1977 zou Tunesië als vierde optreden tijdens het festival, maar net zoals bij de Libanezen was Israël het probleem.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Category

Lissabon 2018

Tags

,