We zitten in de laatste week van 2017. Tijd om terug te blikken op het (bijna) afgelopen jaar. Vandaag kijken we terug naar België, Blanche en “City Lights”.

We moeten terug gaan naar 2016. Vlak na het festival in Stockholm bevestigde de RTBF al dat het zou gaan deelnemen aan het Eurovisiesongfestival in Oekraïne. Het bleef heel lang stil, maar intern was er heel wat aan het gebeuren. De RTBF zocht in de eigen stal van The Voice Belgique. Op een dag ving de omroep op dat een zekere Pierre Dumoulin aan het samenwerken was met een jonge zangeres aan een nummer. De RTBF hoorde het nummer, was zeker van zijn stuk en had een inzending gekozen.

Op 22 november kwam de RTBF met een persbericht naar buiten dat de toen 17-jarige Ellie Delvaux voor ons land naar Kiev mocht. Een vreemde keuze. De zangeres blonk niet uit in The Voice Belgique, viel nog voor de halve finales af en had nadien bijna niets meer ondernomen voor haar muzikale carrière.

De inzending zou op 8 maart naar buitenkomen. Eén dag eerder lekte de VRT per ongeluk al de titel van het nummer op een website van Radio 2: “City Lights“. De bal ging verder aan het rollen toen de RTBF ’s avonds nog een kort fragment online zette en een half uur voor middernacht werd de inzending online gezet voor streaming en kon het ook aangekocht worden.

De fans waren laaiend enthousiast en in een nacht tijd steeg Blanche door naar de tweede plaats bij de bookmakers. De ochtend erna mocht het nummer na zeven uur gedraaid worden op de radiozenders. Qmusic deed dat ook en liet daar meteen ook de bijhorende clip zijn. Dat was de bedoeling niet, want deze mocht pas na de persconferentie getoond worden. Die clip is ondertussen online al bijna 14 miljoen keer bekeken.

Blanche kon snel de Vlaamse hitlijsten bereiken en deed het zelfs veel beter in de Vlaamse Ultratop dan in de Waalse variant. Nog voor het festival stond ze in de top 10 en had ze met “City Lights” een grote radiohit in Vlaanderen. Ondertussen pikkten verschillende media haar optreden op met Stan Van Samang. De twee traden op tijdens een herdenking van de aanslagen op 22 maart 2016.

Na de release raakte bekend dat Blanche ook de promotietours doorheen Europa ging doen: Tel Aviv, Londen en Amsterdam stonden op de planning. Dat laatste feestje ging niet door wegens ziekte. Toen werd de zwakte van de jonge zangeres duidelijk: live performen. De vocalen schoten er wel eens regelmatig uit en ook connectie maken met publiek ging moeilijk. Een promo-optreden tijdens The Voice Belgique deed het ergste vrezen, amper één week voor de start van repetities.

Een vreemde choreografie werd opgevoerd tijdens die liveshow met statische backing vocals die vreemde armbewegingen maakten. Het plan was dat dit ook in Kiev zou gebeuren, maar de bakken kritiek zorgden ervoor dat de choreografie grondig werd omgesmeten. Niet veel later vertrok de Belgische delegatie naar Kiev. Na de eerste repetitie op 30 april schreven wij het volgende:

Het komt allemaal een beetje raar en saai over op het scherm. Blanche zingt dan wel “All alone in de danger zone”, maar ze voelt zich ook helemaal alleen verloren op een slagveld. Het is gewoon allemaal saai. Geen klik met de camera, de achtergrond is niet zo spectaculair dan als we hadden gehoopt (lijnen en kubussen) en er zijn gewoon vreemde shots op haar. De RTBF-delegatie gaat flink moeten overleggen met de regie! De tweede repetitiebeurt ging wat vlotter. Ze doet wat meer bewegingen, waardoor het iets losser lijkt. Maar toch….

(…)

En dan komen we nog bij het ergste punt: de zang. De vocalen waren gewoon helemaal niet op punt. Ze start redelijk, maar ook dat is niet het sterkste wat we van haar gehoord hebben. Bij het laatste refrein gaat ze compleet de mist in. Achter de schermen staan er wel backing vocals die haar goed ondersteunen, maar als ze zelf niet goed zingt, kunnen die geen wonderen verrichten.

Rondgaande in de pershal overheerste een gevoel van teleurstelling. Dit was duidelijk niet verwacht. De eerst zo zekere finaleplaats maakt plaats voor twijfel. Ook wij twijfelen… Waarom doet de jonge Brusselse dit zichzelf aan?


30 april 2017

De kritiek in de Waalse en (vooral) Vlaamse pers was snoeihard. Ook de Belgische fans waren zwaar teleurgesteld en hadden er veel meer van verwacht, alsook de bookmakers. De zangeres tuimelde zienderogen naar beneden op de lijsten en kreeg zelfs nul punten van de perspol op dag 1. Al deze kritiek was ook bij Blanche terecht gekomen. Diezelfde avond post ze nog een vreemde foto van een bever.

Enkele dagen later, op 4 mei, was het tijd voor de tweede repetitie:

Vandaag heeft ze haar outfit aan voor de halve finale van dinsdag. Die is ontworpen door de Brusselse ontwerper Johanne Riss. Het is allemaal dus niet om zeep, maar er mag echt geen stabilisatie zijn in deze tweede repetitie. Anders mogen we ons echt zorgen beginnen te maken over kwalificatie.

Blanche had haar definitieve outfit aan: een lange witte jurk van de Belgische ontwerpster Joanne Riss. Ze heeft doorzichtige mouwen aan op de jurk zijn een soort van vlindertjes aangenaaid. Het past wel bij de act en de setting. Er was progressie in deze repetitie, maar er zal nog altijd flink moeten worden geoefend om volgende week de kijker te overtuigen. (De jury’s zullen we wel meehebben) De eerste 2,5 minuten klinken goed, maar die laatste halve minuut is niet goed, althans de eerste keer. Toen stortte het nummer in elkaar. De overige keren klonk het wel beter. Dit optreden is gemaakt voor televisie, niet voor de zaal (sorry voor de 10.000 fans volgende week) en daarom kwam het niet goed over bij ons toen we in de arena zaten.

Op beeld zag het er wel goed uit. Er is gewerkt aan camerapunten en haar bewegingen zijn beter gecoördineerd. We blijven erbij dat het verhaal dat ze wil vertellen niet helemaal overkomt, maar misschien is dat wel de bedoeling. Ze evolueerde wel tijdens de repetitie. Nu moet ze die evolutie blijven doorzetten, want in de halve finale moet het van de eerste keer goed zijn.


4 mei 2017

De definitieve outfit was dan toch niet zo definitief bleek later. Commentator Peter Van De Veire had nieuws gehoord dat Blanche haar jurk niet meer ‘blanche’, maar ‘noir’ ging zijn.

Nieuws dat klopte. Daags na de openingsceremonie verscheen Blanche in een zwarte jurk, waar ze zich naar eigen zeggen veel beter in voelde. Die jurk is er overigens altijd al geweest en niet last-minute ingevlogen. De generales van de halve finales lieten een heel andere Blanche zien: zelfzekerder, toch wat timide, maar niet meer zo schuchter als tijdens de repetities. Na de halve finale voor de jury’s was er weer hoop.

Dinsdag 9 mei was de grote dag met de eerste halve finale. De kaarten voor de finale lagen weer wat beter. Tot 23:08. België was nog altijd niet afgeroepen en er was nog slechts één plek in de finale. Favoriet Finland was ook nog niet afgeroepen, alsook een extravagante zanger uit Montenegro en nog een handvol landen was aan het nagelbijten. Eén minuut later:

Voor het derde jaar op rij werd België als laatste afgeroepen. Blanche was blij, België was blij. In totaal zagen zo’n 1,2 miljoen Belgen haar doorstoten naar de finale. Enkele later later raakte bekend dat “City Lights” de drieëntwintigste inzending zou zijn tijdens de finale: na gastland Oekraïne en voor favoriet Zweden.

De finale was er sneller dan we dachten. Zaterdag 13 mei 2017 werd een spannende avond voor bijna 1,8 miljoen Belgen die de finale volgden op Eén of La Une. Het was iets voor elf uur ’s avonds dan eindelijk de beurt aan Blanche. België hield zijn adem in, maar ze gaf uiteindelijk tijdens die grote finale de beste uitvoering van haar nummer in de hele periode.

Blanche werd uiteindelijk vierde bij de kijkers en in het eindklassement. Bij de jury’s stond ze negende. De jonge Brusselse besloot na het festival om enkele weken geen publieke optredens te geven omdat ze zich wilde focussen op haar eindexamens. Nadien gaf ze een hele zomer optredens in België, maar ook in Frankrijk en Duitsland.

Recent kreeg ze nog een EBBA Award en twee nominaties voor de Music Industry Awards. “City Lights” zou de best verkochte Belgische song worden in 2017 (in Vlaanderen) en brak ze het record van langste Songfestivalinzending in de Vlaamse hitlijst. Ondertussen werkt ze aan haar eerste album.

“City Lights” werd zo’n 16 miljoen keer gestart op Spotify, stond een half jaar in de Ultratop 50, kreeg het hoogste aantal punten ooit voor België. Blanche is dit jaar achttien geworden. Er staat een mooie carrière te wachten voor de Brusselse.

Morgen (28 december): Eerste halve finale Eurovisiesongfestival 2017

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.