Jan Demulder, video editor voor het YouTube-kanaal van Eurovision Song Contest maakt zich op voor twee weken Eurovisiesongfestival. Een exclusieve blik achter de schermen, enkel hier!

Weer een jaar voorbij, weer een extra jaar op de teller en ik ben het nu niet gaan checken maar ik weet zeker dat ik alle andere jaren begonnen ben met telkens hetzelfde, wat gaat een jaar toch snel! Het lijkt of Kiev nog maar net achter de rug is en we staan alweer klaar om de koffers te pakken en naar Portugal te vliegen.

Ik dacht het dit jaar met een paar jeans en vooral T-shirts te redden, maar als ik mijn “weer app” moet geloven is de volle zomer in Portugal nog niet aangebroken. Blij om terug naar Lissabon te gaan, ik heb er iets mee. Ik mocht er, heel lang geleden, ongeveer een jaar werken, en heb er de Saudades, een aantal lieve vrienden en een petekind aan overgehouden.

Naar mijn gevoel zijn er in heel Europa geen twee volkeren die zoveel karaktertrekken met elkaar gemeen hebben dan de Portugees en de Vlaming. Vroeger ging ik heel vaak naar Lissabon en het voelde zo “thuis” dat ik achteraf nooit het gevoel had gehad op vakantie te zijn geweest. Wat Portugal en vooral Vlaanderen tot voor kort gemeen hadden was het uitblijvende succes op het Songfestival. Portugal was er tot vorig jaar nooit in geslaagd de overwinning mee naar huis te nemen, en de Vlamingen zijn er enkel met de hulp van de Waalse vrienden in geslaagd om het de Portugezen één keer voor te doen.

Het was een opluchting toen ik vorig jaar in Kiev reeds de mededeling zag dat België intern ging kiezen. Naar mijn gevoel de juiste keuze als je zeker wil zijn van een degelijke song. Waarmee ik niet wil zeggen dat er geen leuke nummers in een Eurosong zouden zitten maar krijg maar eens een Alex Callier warm om voor een competitie te schrijven waar het Vlaamse publiek waarschijnlijk toch kiest voor de eerder kansloze underdog dan voor een gewaagde song.

Ik zie Sennek ook niet onmiddellijk deelnemen in een rij achtste, vierde en halve finales van het net een week te lang durende Eurosong. Een knappe beslissing om een professionele en doordachte inzending te verkiezen in plaats van zes weken meer dan een miljoen kijkers op zondag. Je moet het maar verkocht krijgen bij de bazen.

Er is hard gewerkt aan een eigenzinnig lied, een mooie clip en dat gebracht door een schat van een goeie zangeres. En ik kan dat allemaal wel zeggen maar het bewijs zie je nu reeds in de vele poll’s en ook bij de bookmakers waar België telkens een mooie top-10 notering krijgt, geen plaats als topfavoriet maar wel een perfecte positie om het avontuur te beginnen want met topfavorieten loopt het jammer genoeg vaak niet goed af.

Maar goed, nu begint het voor echt en zal het allemaal waargemaakt moeten worden! En wat de Belgische voetbalploeg vroeger te weinig had dat heeft Sennek alvast in overvloed… Grinta! Goesting om de Belgen trots te maken voor de belangrijkste bijzaak van het jaar, het Eurovisie Songfestival!

En wat ik daar ga doen? Voor het zoveelste jaar op rij sleutelgat spelen voor de mensen die een glimp willen opvangen achter de schermen van het festival. Filmen, monteren en interviewen en dat allemaal zichtbaar maken op het Youtube-kanaal van het festival, makkelijker kan ik het niet beschrijven. Na tussenstops in Riga, Tel Aviv en Amsterdam, waar we iedereen al wat konden leren kennen en materiaal schoten om elke dag materiaal online te hebben voor de aanloop van het festival is de koffer nu gepakt voor Lissabon!

Daar start zondag de eerste repetitiedag. De Belgen zijn er als de kippen bij dus als je zondag een ver shot van dertig seconden van het lied op het podium ziet, dan heb ik dat gemaakt. Zo hebben de liefhebbers alvast een heel klein idee hoe de sfeer zit en hoe het er een beetje kan gaan uitzien. Voor meer details moet je nog wat wachten dus begin vooral niet te snel conclusies te trekken. Het zijn “repetities”, de plaats waar mensen het recht hebben vals te zingen omdat de muziek nog niet goed is afgesteld en om te wennen aan het enorme podium met duizenden lampen vuurwerk en tientallen voorbijvliegende camera’s. Vele fans en pers onderschatten hoe groot de indruk is om op zo’n podium te staan en komen erg snel met vaak negatieve commentaren.

Morgen start de periode van het jaar met enorme pieken op de stappenteller, wat kijk ik er weer naar uit om met ons team van vrienden weer heel hard werken en genieten van de chemie, de drukte de vriendschap de goeie en de minder goeie muziek en het vele drama van de grootste liedjeswedstrijd ter wereld. Voor de eerste keer zonder Lys Assia, maar voor de eerste keer met Sennek en hopelijk veel Pastais de nota, Sagres en Vinho Verde.

Ik zeg er voor de duidelijkheid nog even bij dat de zaken die ik hier de komende dagen vertel nooit een officieel standpunt van de EBU zijn en gewoon mijn persoonlijke belevenissen zijn die ik op een hopelijk leuke wijze bij elkaar schrijf.

Een ding is zeker… Elk jaar opnieuw wordt je fan van alleman, want of ze hebben een geweldig lied of het zijn leuke mensen maar iedereen komt naar het festival om het beste van zichzelf te geven en de sfeer die er heerst is hoe de ideale wereld er misschien een beetje zou kunnen uitzien. Mensen uit alle hoeken van Europa verenigd in vreugde, gezelligheid en muziek! Waarschijnlijk de hoofdrede dat we aan de 63ste editie beginnen en dat heeft geen enkel TV-programma het Songfestival ooit voorgedaan.

Ik ben klaar om in te checken, fasten seatbelts en op naar Lissabon! Ik hoop jullie een beetje up-to-date te houden van wat er allemaal gebeurt in de bubble van het Songfestival.

Até amanhã… Tot morgen! Tijd om het Portugees weer wat op te frissen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Category

🇵🇹 Lissabon 2018

Tags

,