De eerste dag zit er helemaal op. Om 10 uur had deze jongen zijn bewegingsdoelen reeds bereikt en kreeg ik felicitaties van mijn iWatch.

De eerste dag is het vooral je weg zoeken, de backstage is een doolhof. Aankomen doe je in de Delegation Bubble, daar zijn de kleedkamers en een ruimte om rustig te chillen en te wachten tot het je beurt is om de soundcheck en in-earrepetitie te doen.

Voor Sennek bijvoorbeeld begon haar dag om 10:40 waar ze bij aankomst safety instructies kreeg en dus uitleg van waar ze naartoe moet lopen in geval van brand of ander ontij, 11:10 is ze de sound gaan checken om tegen 12 uur op het podium te staan voor de repetitie van dertig minuten.

De meeste delegaties slagen erin hun lied 4 à 5 maal te performen. Knutselen ze nog veel aan de choreografie, dan durft het wel eens gebeuren dat een lied maar 3 maal kan gezongen worden. Dan volgt er twintig minuten viewing room: het hele team gaat de laatste repetitie bekijken in een ruimte met goeie sound en vision en dan beslissen ze of er bijvoorbeeld kleuren anders moeten, camerabewegingen aangepast moeten worden ideeën of kleding anders moet. Een plaats van discussie dus.

Erna is er nog een korte make-up consultatie om daarna, ongeveer om 13:55 een half uurtje bij ons in de App-studio van Eurovision.tv door te brengen voor quotes en interviews. Om 14:40 is er dan twintig minuten persconferentie waar journalisten hun vragen kunnen stellen.

Een eerste repetitie neemt dus exact 4 uur en 20 minuten in beslag en dat allemaal met een heel strakke timing. Anders komt heel de planning in gevaar en zijn we allemaal veel te laat thuis, of erger, is er geen tijd meer voor een uitje naar de Euroclub of een pintje in de bar van het hotel.

Buiten het feit dat de bus er niet tijdig was en dat ik wat technische problemen had met de computer is alles erg vlot verlopen. Het is soms kunst- en vliegwerk om alles op tijd klaar te krijgen, maar vandaag is het alvast gelukt.

De eerste repetitie vindt plaats achter gesloten deuren. Dat geeft de delegatie de kans om rustig alles te doorlopen. De pers krijgt de performance te zien op videobeelden in de perszaal en kan dan beslissen of ze al dan niet positief zijn over zangprestaties, jurken en kostuums belichting en choreografieën. De enige beelden die de arena uitgaan zijn de dertig seconden die ik van op afstand film en een heel klein idee geven van wat het zou kunnen worden en hoe de sfeerschepping is.

Naar wat ik begrepen had van de Belgische pers waren ze tevreden over de zang van Laura, maar vonden ze het allemaal een beetje bleek en te weinig hoogtepunten. Goed gezongen, maar nog een beetje te saai voor de Vlaamse kenners.

Zelf heb ik het enkel in de zaal gezien en vond ik het een zeer goede prestatie. Zeer goed gezongen en zoals ik eerder zegde, zal ook de Belgische delegatie alles goed bekeken hebben en achteraf al dan niet beslist hebben of er aanpassingen komen.

De jurk werd ook op de korrel genomen, voor wie de stijl van de jurk een verassing was die heeft de voorbije weken niet al te goed opgelet. Doorkijk en zwart was wat ik verwacht had en wat het ook geworden is. Helemaal de stijl van Laura. Of ze zich gaat bedenken en een andere jurk van Branquinho gaat aantrekken is maar zeer de vraag. Ze mag me altijd advies komen vragen maar ze zal zeker weten dat hoewel ik Jan heet ik zeker geen Jani ben. 🙂

Een ding is zeker, wie in Vlaanderen een beetje buiten de lijntjes kleurt of ietsjes boven het maaiveld uitkomt moet het vaak bekopen met kritiek. Wat mij vooral bijblijft is hoe ontspannen het eraan toeging en met hoeveel goesting en charme de dertig minuten durende repetitie tot de laatste seconde gevuld werd met goed gezang. En ja, waarschijnlijk zullen we het een beetje anders en eigenzinniger aanpakken als vele andere landen.

View this post on Instagram

Planet Eurovision

A post shared by Jan Demulder (@demulder) on

Vandaag waren een paar populaire nummers in de repetities zoals Israël, Bulgarije en de jongen uit Tsjechië. Niemand viel tegen. Alleen viel die laatste op de rug en heeft hij zich blijkbaar pijn gedaan. Bij ons bezoek aan Israël een tweetal weken geleden vertelde de delegatie van Wit-Rusland dat ze hun vertoning op het podium dit jaar heel klein zouden houden. Maar een zanger bij wie op het einde de rozen op zijn rug groeien en danseressen niet met pijl en boog maar met roos en boog schieten dat vind ik niet bepaald klein houden. Gelukkig hebben we deze landen om dit soort dramatiek in het festival te brengen, en bij gelijkgestemde landen komen ze daar makkelijk mee weg. Maar goed, ik zie dat het bijna middernacht is en wil morgen een beetje uitgeslapen aan de dag beginnen.

En… niet te vergeten! Morgen (eigenlijk nu want het is middernacht) is onze Sennek jarig! Als er niets misgaat met de planning gaan we dat morgenavond gezellig vieren! Ik kijk ernaar uit want vieren… Dat kunnen we en dat doen we graag!

Parabéns! Proficiat!

Lees ook:
De stress van overgewicht. [2]
Je hebt het recht om vals te zingen. [1]

De bijdragen in deze reeks worden geschreven vanuit persoonlijke belevenis en zijn nooit een standpunt van de European Broadcasting Union.

(Foto: Facebook Wim Dehandschutter)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.