We zijn de week na het Eurovisiesongfestival 2018. In deze week praten we na in After Lisbon. Vandaag: moet Israël wel het festival van 2019 organiseren?

Dat Israël in Jeruzalem wil organiseren, is ondertussen duidelijk. Zowel Netta Barzilai als Benjamin Netanyahu – de premier van het land – hebben al aangekondigd dat we volgend jaar naar de heilige stad trekken. Tijdens een comedyprogramma waar het over het festival ging, stond er als Jeruzalem 2019 op de achtergrond. De burgemeester van Tel Aviv kondigde dan weer aan geen interesse te hebben in de wedstrijd, dus blijft er nog maar een optie echt over.

Afgelopen weekend werd een document online gezwierd dat niet online moest komen. Het was een document voor de presentatrices die tijdens de voting elke land moesten aankondigen. Ze deden dat dit jaar met de naam en het beroep van de puntengever en de stad waar ze in stonden. Bij Israël stond er expliciet: “Only Israel to be mentioned”. Ook de afgelopen jaren werd bij de andere landen vaker de stad aangekondigd en bij Israël niet. De laatste keer dat men Jeruzalem vernoemde was in 2014.

Maar waarom is dit nu zo’n probleem?
Jeruzalem is (één van) de heilige plek(ken) van zowel de Joden, de christenen als de moslims. Na de tweede wereldoorlog wilden de Joden een eigen plek en werd Israël opgelicht. Op datzelfde moment woonden er al andere mensen in dat gebied: de Palestijnen. De Palestijnen kregen hun eigen stuk land (de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever), maar Jeruzalem moesten de beiden verdelen.

Toch blijft er onenigheid ontstaan en dat zie de laatste dagen opnieuw. Naar aanleiding van de zeventigste verjaardag afgelopen zondag van de staat was er veel protest en vielen er ook doden. Netta had toen net het Eurovisiesongfestival gewonnen. U voelt: het festival is iets triviaals.

Meer achtergrondinformatie kan je vinden in dit artikel van NPO Focus.

Boycot
Er zijn al stemmen in verschillende landen die oproepen tot boycot van het festival. In onder andere Ierland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk zijn er al initiatieven opgestart. Maar het is vooral in IJsland waar zangers oproepen tot boycot en al meer dan 10.000 mensen een petitie hebben ondertekent. Een terugkeer van Turkije zal meer dan waarschijnlijk ook niet voor volgend jaar zijn.

Wat met de Sjabbat?
Een lokale minister riep al meteen dat het festival niet op zaterdag mocht doorgaan omdat er dan de Sjabaat is. De EBU reageerde al en zei dat het festival (de finale) enkel op een zaterdag kan worden gehouden. In principe kan dat wel, want de finale start enkele uren na de Sjabbat. Het probleem is wel dat er geen publiek transport is op dagen met de Sjabbat in heel Israël en dat je dus haast nergens geraakt.

De ministers proberen nu al het festival naar hun hand te sturen en dat is een probleem. Zo dreigt het feest van de muziek opnieuw een politiek spel te worden zoals in 2017. Ze willen dus geen show op zaterdag, maar ook geen repetities op vrijdagavond. Dan start de Sjabbat. Dat is een probleem, want dan is er altijd de juryfinale.

Wat ook opvalt: de publieke omroep IPBC heeft nog geen enkel statement gegeven. Het zijn vooral de andere die praten. Het is algemeen geweten dat IPBC (en vroeger IBA) volgens vele politici te kritisch zijn naar e regering en nu zullen deze dus het komende jaar intenser moeten gaan samenwerken. Alles moet namelijk langs die regering passeren.

Heeft Israël dan geen recht op het festival?
Uiteraard heeft Israël recht op een festival, maar het publiek en de artiesten hebben ook recht op een veilig festival. We denken wel dat Israël het zal lukken om dit festival te organiseren, maar dat de publieke opinie er niet mals op zal zijn en dat in dit klimaat ook enkele omroepen zullen overwegen om al dan niet deel te nemen… als het in Jeruzalem is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Category

🇵🇹 Lissabon 2018

Tags