6 mei… het begint al op de Israel Party: het ene berichtje na het andere. Ik ben bijna altijd jarig tijdens het Songfestival.

Het geeft me telkens een schuldgevoel tegenover het team. Er is in dit geval geen beurtrol en het feestje en de wensen zijn altijd voor mij. Ook al zou ik graag eens thuis zijn met mijn verjaardag: mijn lieve collega’s laten hem nooit onopgemerkt voorbij gaan.

Maar goed: jarig of niet, er moet gewerkt worden! Mijn dag begint in het Jupiter Lisboa Hotel waar ik de Brits SuRie ophaal. Ze heeft al redelijk vroeg in de ochtend haar tweede repetitie. Waar het bij de IJslanders meer fun was ging het er bij de Britten iets zakelijker aan toe. De lijst met namen werd netjes afgepunt en zodra iedereen een vinkje naast de naam had kon de bus vertrekken.

Op zondag slapen de Portugezen lang, want er was geen auto op de straat en de politie loodste ons mooi door elk rood licht. Had ik dit maar in Brussel, wat zou het leven mooi zijn. Met de Big Five erbij is nu echt iedereen aangekomen in Lissabon. Ik zag heel wat vrienden en kennissen inchecken op Facebook en de ecologische voetafdruk van mijn Facebookprofiel gaat in de rode alarmfase.

Het is prachtig weer in Lissabon en gelukkig maar, want vanavond is er de blauwe loper (en niet de rode).
Die is blauw omdat alles hier in het teken staat van de zee en dat hebben ze dan ook doorgetrokken naar de grote opening. Onze Sennek heeft er twee uur over gedaan om heel de rode loper af te lopen. Ze nam haar tijd om praatjes te maken met belangrijke media als BBC, VRT en een paar andere zenders maar ook fans en internetmedia kregen alle aandacht. Er is interesse in de Belgische deelneemster. Iedereen wil haar even spreken en een reactie vragen. Op het einde van de loper wachten wij haar op met een verdiend glaasje rode wijn.

Er zijn hapjes en drankjes voor de delegaties, de hartelijke President van Portugal heet iedereen welkom en wil dat we genieten van de zon, de lekkere vis en het prachtige land en hoopt dat we heel snel terugkomen. Omdat alles al om 17 uur begon stopte het ook allemaal op tijd. Rond 22 uur waren we terug in het hotel en hadden tijd voor een drankje met het team!

Morgen is een heel belangrijke dag! Nog een laatste repetitie in de namiddag en dan start de juryfinale: 50% van de punten worden immers gegeven door de vakjury’s die in alle landen de laatste generale repetitie meemaken. Deze nemen ze natuurlijk volledig op, want moest er dinsdag iets fout gaan dan starten ze de tape en kijkt Europa naar de jury-uitzending. Bij mijn weten is dit nog nooit moeten gebeuren maar ze nemen telkens hun voorzorgen.

Dus de prestatie van vanavond is even belangrijk, misschien zelfs nog iets belangrijker, dan de halve finale van dinsdag. We duimen voor onze sympathieke Sennek en mogen de punten binnenstromen zodat er een mooie plaats is voor haar in de finale.

Tot morgen!

Lees ook:
Het eerste gedacht is vaak het beste. [9]
De nodige kilometers op de teller. [8]
Dinsdag zal een spannende avond worden. [7]
Met mensen in de zaal zal het er anders uitzien. [6]
Opvallend hoeveel Belgen hier werken. [5]
Een beetje extra veiligheid kan nooit kwaad. [4]
Een repetitie duurt langer dan dertig minuten. [3]
De stress van overgewicht. [2]
Je hebt het recht om vals te zingen. [1]

De bijdragen in deze reeks worden geschreven vanuit persoonlijke belevenis en zijn nooit een standpunt van de European Broadcasting Union.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.