Wanneer je ’s ochtends aan het ontbijt je accreditatie laat zien in plaats van je kamernummer te zeggen dan is dat het bewijs dat je helemaal in de ‘Eurovision bubble’ opgaat.

Buiten wat pushberichten van vrtnws.be; een WhatsApp-groep van het werk waar je je niet hebt uitgeschreven en wat telefoontjes met thuis ben je eigenlijk twee weken weg van de wereld.

Vandaag was de laatste dag dat we de eerste repetities repeteerden van de voorrondes. Op vier dagen tijd zijn alle 37 semi-finalisten aan bod geweest en was het de laatste dag voor mij in de arena. Enkel wanneer de Big 5 en Portugal gaan repeteren voor de eerste keer kom ik even terug in het ritme van de voorbije vier dagen. Vanaf morgen is er de tweede repetitie en tonen we een aantal seconden van de echte montage zoals jullie ze op de avond van de finales te zien zullen krijgen. Dat gaat een veel beter idee geven dan de 30 seconden uit van eenzelfde camera standpunt.

Vandaag gingen we van het ene uiterste in het andere. Van door de Unesco beschermde muziek uit Georgië tot het heavy metal gezang van Hongarije, vriendelijk onderbroken door “Taboo” van Malta. Zweden kwam met volledig eigen opgezet minipodium zijn live videoclip brengen en de brave jongen uit Oekraïne kwam uit een piano gekropen als de eerste de beste vampier. Dit jaar hebben heel veel landen hun fantasie gebruikt om hun lied zoveel mogelijk te laten opvallen.

Het personeel achter de camera’s en de jongens van de productie zijn altijd wat minder fan van het echte Songfestivalgenre en ze leefden dan ook helemaal op toen het jonge geweld van Hongarije het podium besteeg en op blote voeten, en met de nodige stagediving en met een luide schorre stem eens laten horen hoe het echt moet klinken. De mannen achter de camera leken te ontwaken uit een soort van winterslaap en ze genoten van het Hongaarse lied. Sommigen gingen helemaal uit de bol en sleurden met alle energie van de wereld aan hun camerakranen om het hele ding zo fijn mogelijk in beeld te brengen. Ik genoot evenveel van hun reacties als van de repetitie zelf.

Volgens mij zal het genre een warme welkom krijgen in zijn halve finale. Achteraf in de perszaal waren velen positief over de Hongaarse bijdrage en de jongens zelf zegden dat met het thema van dit jaar “All Aboard” er voor hun muziekstijl ook een plaats moet zijn in dit liedjesfestival.

Malta bespaarde kosten noch moeite om het onderwerp van hun song “Taboo”, dat streeft naar de aanvaarding van geestesziekte, helemaal in de verf te zetten. Heel knappe prestatie maar ik ben wel bang dat het allemaal heel hard en “te fel in het gezicht” gebracht zal worden. Het lied is van de hand van Thomas G:Son die ook “Euphoria”, ooit winnend nummer van Zweden, op zijn palmares heeft staan.

Ik vraag me echt af of het allemaal vlot gaat gaan tijdens de wisseling van de nummers. Sommige delegaties hebben mastodonten van props mee en dat alles moet op de tijd dat een postcard duurt allemaal klaar staan opdat de show heel vlot zou verlopen. Maar goed, waarom zouden ze daar dit jaar niet in slagen en andere jaren wel. Maar geloof me, het is een hele dril hoor om alles binnen de tijd te laten verlopen en in 45 seconden een hoop IKEA-werk op het podium te verrichten.

Daarmee zit de dag van vandaag er weer op. Na 19 uur ben ik nog even het repeteren van de hosts gaan filmen om later deze week te gebruiken en om 20 uur precies kwam ik al hijgend in de bus aan die alle dagen heel stipt vertrekt, behalve vandaag.

Morgen volg ik het verloop van de repetities en elk onderdeel daarvan met een ander land. Ik ga van start met IJsland die ik in hun hotel ophaal om dan de backstage met Sennek en België te volgen. Het is de bedoeling dat ik het hele verloop van een repetitie dag in beeld breng en dat met verschillende delegaties. Ik hou jullie wel op de hoogte wanneer het online zal komen.

Morgen horen jullie weer een verslag en zullen we weten of de Belgen al dan niet een paar veranderingen gaan doorvoeren. Misschien leuk om te vertellen is dat ik een babbel had met de verantwoordelijke van de viewing room die me toevertrouwde dat het beeld van het optreden van onze Sennek er totaal anders zal gaan uitzien wanneer de zaal helemaal vol met mensen zit en het geheel veel meer tot leven zal komen. Tenslotte staat ze op de buitenste ring van het podium en zullen er inderdaad heel veel mensen achter haar te zien zijn. Ik kan me inderdaad wel voorstellen dat dit een hele andere dynamiek zal geven.

Maar nu ben ik moe: ik weet niet of het van de hele dag rond te lopen is of van het glas rode wijn uit de bar dat er is ingeslagen maar waarschijnlijk is het de samenloop van beide.

Tot morgen voor meer nieuws uit Lissabon.

Lees ook:
Opvallend hoeveel Belgen hier werken. [5]
Een beetje extra veiligheid kan nooit kwaad. [4]
Een repetitie duurt langer dan dertig minuten. [3]
De stress van overgewicht. [2]
Je hebt het recht om vals te zingen. [1]

De bijdragen in deze reeks worden geschreven vanuit persoonlijke belevenis en zijn nooit een standpunt van de European Broadcasting Union.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.