Hoe je het draait of keert: het Eurovisiesongfestival is veel meer dan artiesten die voor landen zingen. In Eurovision Basics leggen we elke week een term uit die – frequent of minder frequent – u moet kennen om een Songfestivalexpert te worden. Met vandaag: de ‘nil points’.

De nachtmerrie van iedere artiest op het Eurovisiesongfestival is – naast een valse noot of een onverwachte wening tijdens je optreden – zonder twijfel de ‘nil points’. Of ‘zero points’. Of ‘pas de points’. Waar het op neer komt: geen punten ontvangen voor je liedje tijdens de (halve) finale van het Eurovisiesongfestival. Wie ‘nil points’ krijgt, krijgt daar automatisch de rode lantaarn bij cadeau en een eervolle vermelding in het volgende lijstje.

Deze landen ontvingen in hun jaar van deelneme geen punten:

1962: België, Nederland, Oostenrijk, Spanje
1963: Finland, Nederland, Noorwegen, Zweden
1964: Duitsland, Joegoslavië, Portugal, Zwitserland
1965: België, Duitsland, Finland, Spanje
1966: Italië, Monaco
1970: Luxemburg
1978: Noorwegen
1981: Noorwegen
1982: Finland
1983: Spanje, Turkije
1987: Turkije
1988: Oostenrijk
1989: IJsland
1991: Oostenrijk
1994: Litouwen
1997: Noorwegen, Portugal
1998: Zwitserland
2003: Verenigd Koninkrijk
2015: Duitsland, Oostenrijk

Wie snel kan rekenen, ziet dat Noorwegen met vier puntloze jaren de meeste keer de betwijfelbare eer kreeg van de ‘nil points’ in de finale, gevolgd door Finland met drie keer. Zowel België als Nederland hebben twee keer geen punten gekregen, allemaal in de jaren zestig.

De bekendste artiest die zonder punten eindigde moet ongetwijfeld Domenico Modugno zijn. De Italiaan werd nog derde in 1958 met “Nel blu dipinto di blu” (beter bekend als “Volare”), maar acht jaar later kon de Italiaan geen enkel punt binnenrijven met “Dio, come ti amo”.

Sinds de introductie van de halve finale(s) in 2004 werden twee landen slachtoffer van de ‘nil points’. In 2004 zong Piero Esteriore met zijn band het lied “Celebrate” in Istanboel, maar veel reden tot vieren had hij niet. Hij mocht niet naar de finale en kreeg dus ook geen punten. Hetzelfde lot overkwam Gypsy.cz uit Tsjechië in 2009. Voor de Tsjechische omroep was deze blamage meteen een reden om zich vijf jaar terug te trekken van het festival.

Controverse

De nul punten krijgen is iets wat je snel wil vergeten, maar in 2003 ging er in het Verenigd Koninkrijk een hele theorie rond waarom het land zijn allereerste rode lantaarn kreeg zonder punten. Het Liverpoolse duo Jemini had goede repetities afgewerkt, maar op de avond zelf ging het faliekant mis. Zangeres Gemma Abbey kon ze zichzelf niet horen en gaf daarom een minder optreden. De overheersende toon was echter dat ze geen punten kregen omdat de Britten een jaar eerder hadden deelgenomen aan de Irakoorlog. Echter hadden de Polen ook deelgenomen en die eindigden wel in de top 10.

Nieuwe procedure

In 2016 en 2017 kregen respectievelijk Gabriela Gunčíková (Tsjechië) en Nathan Trent (Oostenrijk) geen punten van de kijker, terwijl Manel Navarro uit Spanje vorig jaar het zonder punten van de jury moest doen. Dankzij de andere partij werd hij of zij wel gespaard van de ultieme blamage om zonder punten te eindigen. Ook in de halve finales gebeurde dit met San Marino (geen jurypunten) en Malta (geen kijkerspunten) in 2017 en IJsland (geen kijkerspunten) in 2018.

Het is dankzij de nieuwe procedure die in 2016 werd ingevoerd dat de kans op ‘nil points’ op het scorebord drastisch lager is geworden. De laagste score op dit moment is één punt voor San Marino (2017) in de halve finales en vijf punten voor Spanje (2017) in de finale.

Onmogelijk om ‘nil’ te krijgen.

De laatste jaren is de kans om nul punten te krijgen aanzienlijk geslonken, maar enkele jaren was het onmogelijk om geen punten te krijgen. In 1971, 1972 en 1973 was de jurering zo dat elk land twee juryleden had die elk minimum één punt moesten geven aan elk lied. De laagste score die mogelijk was, was toen 34 punten (32 in 1973). Ieder land kreeg ook hogere scores dan deze minimumgrens.

Van het jaar 1956 is het onbekend of dat er ‘nil points’ waren op het scorebord, omdat er geen scorebord was en de punten niet publiek werden gemaakt. Het is onwaarschijnlijk dat er dat jaar landen waren zonder stemmen, want ieder land mocht ook op zichzelf stemmen.

Volgende week in Eurovision Basics: ‘douze points’.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.