Hoe je het draait of keert: het Eurovisiesongfestival is veel meer dan artiesten die voor landen zingen. In Eurovision Basics leggen we elke week een term uit die – frequent of minder frequent – u moet kennen om een Songfestivalexpert te worden. Met vandaag: de beroemde ‘douze points’.

Vorige week hadden we het over ‘nil points’ in Eurovision Basics. Vandaag gaan we naar de andere kant van het continuüm, namelijk de ‘twelve points’‘douze points’ of twaalf punten. Dat is de hoogst mogelijke score die een favoriet van de jury en/of kijker krijgt per land. De term is onlosmakelijk verbonden met het Eurovisiesongfestival: wanneer een spokesperson de twaalf punten in het Engels uitspreekt, herhaalt de presentator of presentatrice van dienst deze in het Frans: “Belgique, douze points” bijvoorbeeld. De weinige personen die dit in het Frans doen worden dan weer in het Engels vertaald.

Waarom twaalf?

Heel wat landen drongen aan op een nieuwe manier van punten geven. De huidige manier was niet meer spannend en de scores lagen bovendien allemaal nog eens dicht bij elkaar, waardoor je nooit een echte “leider” had. Zo was het verschil tussen de nummer twee en tien in 1974 amper acht punten.

In 1975 werd het systeem van de 1-8, 10 en 12 punten ingevoerd. Door de negen en elf punten uit de scoring te halen kon er meteen een iets groter verschil worden gecreëerd tussen de leider, de nummer twee en ‘de rest’. Het spanningselement werd in 1980 vergroot door vanaf dan de punten in oplopende volgorde te brengen.

Wie kreeg nu het meeste ‘douze points’?

U vraagt zich misschien af wie het meeste ‘douze points’ mocht ontvangen in de geschiedenis van het Eurovisiesongfestival? In totaal zijn er in de finales alleen al 1361 maximale scores uitgedeeld. We zijn door alle uitslagen van de afgelopen 44 edities gegaan (exclusief halve finales) en kwamen bij volgende eindstand.

Top 10: Aantal maximale scores
01. Zweden (94x)
02. Ierland (66x)
03. Verenigd Koninkrijk (VK, 64x)
04. Griekenland (57x)
05. Rusland (55x)
06. Denemarken (54x)
06. Duitsland (54x)
08. Italië (51x)
09. Frankrijk (49x)
10. Noorwegen (48x)

De meeste maximale scores werden door Salvador Sobral gehaald in 2017. Dat is op zich niet zo opmerkelijk, want in het nieuwe systeem dat sinds 2016 in voege is geeft elk land twee keer een maximale score. In het oude systeem is Zweden recordhouder met achttien keer de maximale score in 2012. Andorra, Marokko en San Marino hebben nog nooit een topscore mogen ontvangen.

En wie zich afvraagt wie het in de Lage Landen het beste doet? Wel, België en Nederland doen het allebei even goed. In totaal konden beide landen 33 keer de maximale score ontvangen. Tot dit jaar had België een voorsprong met één topscore, maar bracht Nederland op gelijke hoogte door zelf twaalf te geven aan onze noorderburen. Nederland kreeg in vijftien edities minimaal twaalf punten, terwijl België in dertien edities minstens één keer werd afgeroepen als winnaar van een uitslag.

Download hier een Excelbestand (.xlsx) met een overzicht per land en jaar.

Wint het land met de meeste ‘twelve points’ altijd?

Neen. Het is wel zo dat in de meerderheid van de gevallen de winnaar ook de meeste topscores achter zijn of haar naam kon schrijven, maar het is niet uitzonderlijk dat een ander land met topnoteringen krijgt. Dat laat zien dat werkelijk elk punt belangrijk is. Tien keer acht punten krijgen is beter dan drie keer twaalf, ook al is het minder prestigieus. Vergelijk het met de Ronde Van Frankrijk: een overwinning zonder etappeoverwinning is een overwinning, maar heeft toch iets minder glans. Het gaat erover wie het snelste trapt over het hele parcours.

Volgende edities had een andere ‘winnaar’ als het op maximale scores aankwam:

1977: Frankrijk kreeg drie maximale scores. Het VK (6) en Ierland deden beter.
1981: Het VK kreeg twee maximale scores. Zwitserland (5), Frankrijk en Duitsland (4) deden beter.
1989: Joegoslavië kreeg vier maximale scores. Het VK (5) deed beter.
1990: Italië kreeg drie maximale scores. Frankrijk (6) deed beter.
1992: Ierland kreeg drie maximale scores. Malta, Italië en het VK (4) deden beter.
1998: Israël kreeg drie maximale scores. Malta en het VK (4) deden beter.
2003: Turkije kreeg vier maximale scores. Rusland (5) deed beter.
2008: Rusland kreeg zeven maximale scores. Armenië (8) deed beter.
2011: Azerbeidzjan kreeg drie maximale scores. Bosnië (5) en Italië (4) deden beter.
2013: Denemarken kreeg acht maximale scores. Azerbeidzjan (10) deed beter.

Het is nog niet voorgekomen dat een land won zonder maximale scores, al zijn de overwinningen van het Verenigd Koninkrijk (2 op 20) in 1981 en Azerbeidzjan (3 op 43) die met de laagste maximale scores in de geschiedenis.

Hoe dan ook: wie Eurovisiesongfestival zegt, zegt vaak op ‘twelve points’ of ‘douze points’. Doorheen de tijd zijn er heel wat verandering doorgevoerd zoals televoting, het verdwijnen van het orkest of de invoering van de Big Five. Een Eurovisiesongfestival zonder de beroemde twaalf zien we echter niet in de nabije of verre toekomst voorkomen.

Dit was de laatste bijdrage in deze eerste reeks van Eurovision Basics. Wilt u een vervolg en heeft u een term die we in dat eventuele vervolg moeten uitleggen? Contacteer ons.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.