🇩🇪 Frankfurt am Main 1957

Editie2
Datum3 maart 1957
LocatieGroßer Sendesaal des Hessischen Rundfunks
Frankfurt am Main
🇩🇪 Duitsland
OmroepARD
PresentatieAnaïd Iplicjian
Landen10
Debuterend🇦🇹 Oostenrijk
🇩🇰 Denemarken
🇬🇧 Verenigd Koninkrijk
Terugkerend-
Terugtrekkend-
Winnaar🇳🇱 Nederland
Corry Brokken
Net Als Toen

Het Eurovisiesongfestival 1957 was de tweede editie van de competitie. De uitzending werd gehouden op zondag 3 maart 1957 in de Großer Sendesaal des Hessischen Rundfunks, gelegen in de Duitse stad Frankfurt am Main. Er deden 10 landen mee en de uiteindelijke winnaar was Nederland met Corry Brokken, die het nummer “Net als toen” bracht.

🌍 Deelnemende landen

Een totaal van tien landen deed mee in Duitsland. De zeven grondleggers van het festival waren er ook in 1957 bij. Oostenrijk en Denemarken, die een jaar eerder te laat waren voor deelname, konden nu wel debuteren op het Eurovisiesongfestival. Ook het Verenigd Koninkrijk besloot deel te nemen. Hun “Festival of British Popular Song” werd onder de loep genomen door de EBU, wat enkele radicale wijzigingen meebracht.

🏟️ Locatie

Het tweede festival werd in Duitsland gehouden. De regel die het winnende land recht gaf op organisatie ontstond pas een jaar later. Duitsland werd gekozen door de EBU-UER als gastland. Het was de bedoeling dat elk land om beurt mocht organiseren, maar door het toen al stijgende aantal deelnemers bleek dat praktisch onhaalbaar.

De Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks in Frankfurt am Main (in de volksmond gewoon Frankfurt) verwelkomde de tweede editie. Het hoofdkwartier van Hessischer Rundfunk had een zaal voor concerten. Tegenwoordig is de zaal nog steeds eigendom van HR en vinden er kleinere concerten plaats

De gebouwen van Hessischer Rundfunk

🕴️ Presentatie

De toen 22-jarige Anaid Iplicjian was de allereerste gastvrouw van het Eurovisiesongfestival. De vrouw met Armeense roots. Van opleiding was ze actrice, maar de Duitse was enorm populair in 1957 en werd daarom aangetrokken door de ARD. Ze speelde nadien nog rollen in verschillende Duitse speelfilms en in de, in België ook bekeken, serie “Derrick”.

Anaïd Iplicjian

#LandArtiestLiedPlekPunt
01BelgiëBobbejaan SchoepenStraatdeuntje08005
02LuxemburgDanièle DupréAmours mortes (tant de peine)04008
03Verenigd KoninkrijkPatricia BredinAll07006
04ItaliëNunzio GalloCorde della mia chitarra06007
05OostenrijkBob MartinWohin, kleines Pony?10003
06NederlandCorry BrokkenNet als toen01031
07DuitslandMargot HielscherTelefon, Telefon04008
08FrankrijkPaule DesjardinsLa belle amour02017
09DenemarkenBirthe Wilke & Gustav WincklerSkibet skal sejle i nat03010
10ZwitserlandLys AssiaL'enfant que j'étais08005

🗳️ Stemprocedure

Net zoals vorig jaar mocht elk jurylid een punt geven aan zijn favoriete nummer. Enkel was het juryaantal opgetrokken van twee naar tien leden en was stemmen op het eigen land verboden. De punten werden nu wel openbaar geteld.

🏅 Puntentelling

Anaid Iplicjian belde elke woordvoerder persoonlijk op en gaf de punten door aan een assistente, die de punten dan weer doorgaf aan de bediener van het scorebord. De landen werden in omgekeerde volgorde opgebeld door Iplicjian en de woordvoerder gaf het hoogst aantal punten het eerst.

Het scorebord bestond uit een lijst van de tien nummers, opgesomd in volgorde van optreden. Via een draaiend mechanisme werd het juiste puntenaantal op het bord gezet.

Het scorebord in 1957

Nederland, België en het Verenigd Koninkrijk kregen in de eerste stemronde punten. Nederland kreeg al in de eerste ronde de meeste punten en zou de leiding niet meer afgeven. Na een puntentelling van amper tien minuten werd Holland (en niet Nederland) officieel uitgeroepen als winnend land.

🏆 Winnaar