🇩🇪 München 1983

Editie28
Datum23 april 1983
LocatieRudi-Sedlmayer-Halle
München
🇩🇪 Duitsland
OmroepARD
PresentatieMarlene Charell
Landen20
Debuterend-
Terugkerend🇫🇷 Frankrijk
🇬🇷 Griekenland
🇮🇹 Italië
Terugtrekkend🇮🇪 Ierland
Winnaar🇱🇺 Luxemburg
Corinne Hermès
Si la vie est cadeau

Het Eurovisiesongfestival 1983 was de achtentwintigste editie van de competitie. De uitzending werd gehouden op zaterdag 23 april 1983 in de Rudi-Sedlmayer-Halle, gelegen in de (toenmalige) West-Duitse stad München. Er deden 20 landen mee en de uiteindelijke winnaar was Luxemburg met Corinne Hermès, die het nummer “Si la vi est cadeau” bracht.

🌍 Deelnemende landen

Het festival ging terug naar twintig deelnemende landen. Frankrijk keerde terug met een nieuwe omroep, Griekenland trok nu zijn kandidaat niet op voorhand terug en Italië had weer enige interesse in het festival. Enkel Ierland moest verstek laten gaan wegens financiële problemen en systematische stakingen bij RTÉ. Australië begon in 1983 met het uitzenden van het festival, wat ruim dertig jaar later werd beloond met deelname.

🏟️ Locatie

West-Duitsland verwelkomde het Eurovisiesongfestival 1983 in München. De Rudi-Sedlmayer-Halle werden gebouwd naar aanleiding van de Olympische Spelen in 1972 voor de basketbaltoernooien. De Duitse omroep kende de zaal al, want in 1979 won Dschingis Khan er de nationale finale.

Midden jaren 2000 ging de zaal voor onbekende redenen dicht. In 2007 heropende het complex als de Audi Dome en werd het gerenoveerd.

Rudi-Sedlmayer-Halle

🕴️ Presentatie

De Duitse omroep zette lokale superster Marlene Charell in als presentatrice in München. Ze was in feite geen presentatrice, maar professioneel danser. Ze danste voor gezelschappen in Parijs en Los Angeles. Dankzij haar status kreeg ze toch aar eigen show en verscheen ze op de BBC in een 13-delige productie met Engelbert Humperdinck (2012).

Ze had heel wat te zeggen in de productie en werd veelvuldig ingezet. Voor het eerst was de rol van een presentatrice zo duidelijk met dans en lange aankondigen in drie talen. Haar laatste tv-optreden gaf ze in 2013.

Marlene Charell

#LandArtiestLiedPlekPunt
01FrankrijkGuy BonnetVivre08056
02NoorwegenJahn TeigenDo Re Mi09053
03Verenigd KoninkrijkSweet DreamsI'm Never Giving Up06079
04ZwedenCarola HäggkvistFrämling03126
05ItaliëRiccardo FogliPer Lucia11041
06TurkijeÇetin Alp & The Short WavesOpera19000
07SpanjeRemedios Amaya¿Quién maneja mi barca?19000
08ZwitserlandMariella FarréIo così non ci sto15028
09FinlandAmi AspelundFantasiaa11041
10GriekenlandChristie StasinopoulouMou les14032
11NederlandBernadetteSing Me a Song07066
12JoegoslaviëDanielDžuli04125
13CyprusStavros & ConstantinaI agapi akoma zi16026
14DuitslandHoffmann & HoffmannRücksicht05094
15DenemarkenGry JohansenKloden drejer17016
16IsraëlOfra HazaHi02136
17PortugalArmando GamaEsta balada que te dou13033
18OostenrijkWestendHurricane09053
19BelgiëPas de DeuxRendez-vous18013
20LuxemburgCorinne HermèsSi la vie est cadeau01142

🗳️ Stemprocedure

Elk land had een vakjury die twaalf punten gaf aan zijn favoriete liedje, tien aan hun tweede favoriete liedje, acht aan hun derde favoriet en zo verder naar één punt. In totaal kregen tien landen per stemronde dus punten. Stemmen op je eigen land was verboden.

🏅 Puntentelling

De presentatrice riep elk land op, waarna ze een woordvoerder te horen kreeg. Dat gebeurde in volgorde van optreden. Marlene Charell herhaalde de punten in het Frans, het Engels en het Duits. De punten werden in oplopende volgorde gegeven: van één punt naar twaalf punten.

De landen stonden in volgorde van optreden opgesomd op het scorebord. Het stemmende land lag een lichtgevend lampje achter zijn naam staan, terwijl de score van de leider na elke stemronde kort opflakkerde.

Het scorebord in 1983

In de geschiedenisboeken staat de puntentelling vooral omschreven als lang. Waar een jaar eerder de tijd tussen het geven van het eerste en het land punt zo’n zevenentwintig minuten was, duurde dat in 1983 ruim vijftig minuten. De drietalige herhaling van de presentatrice (en de vele fouten daarin) deed de show uiteindelijk ook langer dan drie uur duren.

De puntentelling verloor door die lange duur zijn climax. Het was uiteindelijk wel spannend tussen vier landen. Bij de voorlaatste jury konden Luxemburg, Zweden en Israël nog winnen. Luxemburg moest nog als laatste stemmen, België als voorlaatste. De Belgische jury gaf vijf aan Zweden, acht aan Luxemburg en tien aan Israël, waardoor het Groothertogdom niet meer kon worden ingehaald.

De Luxemburgers wonnen voor de vijfde keer het Eurovisiesongfestival, wat toen op dat moment ook enkel Frankrijk was gelukt. Voor het eerst sinds 2966 eindigden twee landen nog eens gezamenlijk laatste met de pijnlijke ronde score: Turkije met een lied over de opera en Spanje met een zangeres die zich openlijk afvroeg waar haar boot was gebleven in München.

🏆 Winnaar