🇫🇷 Parijs 1978

Editie23
Datum22 april 1978
LocatiePalais de Congrès
Parijs
🇫🇷 Frankrijk
OmroepTF1
PresentatieDenise Fabre
Léon Zitrone
Landen20
Debuterend-
Terugkerend🇩🇰 Denemarken
🇹🇷 Turkije
Terugtrekkend-
Winnaar🇮🇱 Israël
Izhar Cohen & the Alphabeta
A Ba-Ni-Bi

Het Eurovisiesongfestival 1978 was de drieëntwintigste editie van de competitie. De uitzending werd gehouden op zaterdag 22 april 1978 in het Palais de Congrès, gelegen in de Franse hoofdstad Parijs. Er deden 20 landen mee en de uiteindelijke winnaar was Israël met Izhar Cohen & The Alphabeta, die het nummer “A-Ba-Ni-Bi” brachten.

🌍 Deelnemende landen

De magische kaap van twintig landen werd in 1978 bereikt. Alle landen die aanwezig waren in 1977 deden ook mee in Parijs. Turkije keerde na twee jaar afwezigheid terug naar het podium en deed een poging om een Griekse deelname te tolereren (en vise versa). Denemarken keerde na een afwezigheid van ruim een decennium terug naar het Songfestivalpodium.

🏟️ Locatie

Voor de allereerste keer werd de hoofdstad van Frankrijk gaststad van het Eurovisiesongfestival: Parijs. De internationale finale werd gehouden in het Palais des congrès, gelegen in het zeventiende arrondissement van Parijs. Het was één van de laatste bouwwerken van gerenomeerd architect Guillaume Gillet.

In de jaren tachtig en negentig volgde er enkele edities van de Franse filmprijzen, de Césars, plaats in het congresgebouw. Ook de persvoorstellingen van de Tour de France worden er gehouden.

Palais des congrès de Paris

🕴️ Presentatie

Voor de allereerste keer legde een omroep niet één, maar twee mensen vast om het Eurovisiesongfestival te presenteren. Pas in de jaren negentig werd het een vaak terugkerende traditie. Ook mocht voor de eerste keer sinds de start van het festival een man die rol aannemen.

Denise Fabre was een gegeerde omroepster bij ORTF sinds 1963. Midden jaren zeventig stapte ze over naar TF1 om daar de programmering aan te kondigen. Midden jaren negentig stopte ze als omroepster. In 2008 kwam ze op in de politiek en werd ze werkzaam als adviseur in Nice.

Léon Zitrone werd geboren in het Russische Petrograd. Zijn familie ontvluchte het communisme toen hij kind was. Eind jaren vijftig begon hij als nieuwslezer bij de RTF en later bij TF1. Hij trad als sportkenner op als commentator bij de Tour de France en Olympische Spelen. Ook gaf hij duiding voor de Franse kijkers tijdens de begrafenis van Koning Boudewijn in 1993. Zitrone kwam te overlijden na een hersenbloeding op 25 november 1995, zijn geboortedag, op 81-jarige leeftijd.

Vlnr: Denise Fabre en Léon Zitrone

#LandArtiestLiedPlekPunt
01IerlandColm C. T. WilkinsonBorn to Sing05086
02NoorwegenJahn TeigenMil etter mil20000
03ItaliëRicchi e PoveriQuesto amore12053
04FinlandSeija SimolaAnna rakkaudelle tilaisuus18002
05PortugalGeminiDai li dou17005
06FrankrijkJoël PrévostIl y aura toujours des violons03119
07SpanjeJosé VélezBailemos un vals09065
08Verenigd KoninkrijkCo-CoThe Bad Old Days11061
09ZwitserlandCarole VinciVivre09065
10BelgiëJean ValléeL'amour ça fait chanter la vie02125
11NederlandHarmony't Is OK13037
12TurkijeNilüfer & NazarSevince18002
13DuitslandIreen SheerFeuer06084
14MonacoCaline & Olivier ToussaintLes jardins de Monaco04107
15GriekenlandTania TsanaklidouCharlie Chaplin08066
16DenemarkenMabelBoom Boom16013
17LuxemburgBaccaraParlez-vous français?07073
18IsraëlIzhar Cohen & The  AlphabetaA-Ba-Ni-Bi01157
19OostenrijkSpringtimeMrs. Caroline Robinson15014
20ZwedenBjörn SkifsDet blir alltid värre framåt natten14026

🗳️ Stemprocedure

Elk land had een vakjury die twaalf punten gaf aan zijn favoriete liedje, tien aan hun tweede favoriete liedje, acht aan hun derde favoriet en zo verder naar één punt. In totaal kregen tien landen per stemronde dus punten. Stemmen op je eigen land was verboden.

🏅 Puntentelling

De presentatoren riepen elk land op, waarna ze een woordvoerder te horen kregen. Dat gebeurde in volgorde van optreden. Om de beurt herhaalden Denise Fabre en Léon Zitrone de punten in het Frans en het Engels. De punten werden in volgorde van optreden gegeven.

De landen stonden in volgorde van optreden opgesomd op het scorebord, allemaal in het Frans. De score van de leider flikkerde na elke stemronde kort op.

Het scorebord in 1978

Voor het eerst had België een belangrijke rol in de puntentelling van het Eurovisiesongfestival. Jean Vallée kreeg de eerste twaalf punten van de avond uit Ierland en uiteindelijk kreeg hij van ook Frankrijk, Griekenland, Monaco en het Verenigd Koninkrijk het maximum: vijf keer in totaal. Al snel kwam Israël mee kijken en nam het uiteindelijk de leiding over. Luxemburg gaf de doorslag door zeven aan België te geven en twaalf aan Israël, waardoor de kloof te groot te worden was met nog drie landen te gaan.

Het festival werd in vele Arabisch (niet-deelnemende) landen afgebroken op dat moment. In Jordanië werd een boeketje bloemen getoond (net als tijdens het optreden van Israël) en stond in de kranten te lezen dat België gewonnen had. Eindelijk won Israël met een voorsprong van 32 punten en was dit het beste resultaat voor België op het festival tot dan.

Voor het eerst in acht jaar en tevens voor de eerste keer sinds de introductie van het nieuwe scoresysteem had een land nog eens geen enkel punt gehaald. Het onfortuinlijke Noorwegen eindigde voor de vijfde keer laatste.

🏆 Winnaar