België

OmroepVRT
RTBF
Deelnames60 (2018)
Eerste deelname🇨🇭 Lugano 1956
Beste resultaat🏆 Winnaar 1986
Slechtste resultaatLaatste (1961, 1962, 1965, 1973, 1985, 1993, 2000)
Organisaties🇧🇪 Brussel 1987
Finales (sinds 2004)✅ 6 (2004, 2010, 2013, 2015-2017)
⛔ 9 (2005-2009, 2011-2012, 2014, 2017)

België is één van de deelnemende naties aan het Eurovisiesongfestival. Als één van de grondleggers van het festival wist het maar één keer te winnen en won het eveneens als laatste van de zeven landen die bij de eerste editie waren. In 2018 vaardigde België zijn zestigste kandidaat naar het Eurovisiesongfestival af.

🏁 1956-1959: Bobbejaan Schoepen al fluitend naar Frankfurt.

De eerste editie van het festival werd in 1956 gehouden. Elk land – en dus ook België – mocht twee kandidaten afvaardigen. Een overeenkomst werd tussen de toenmalige Nederlandstalige NIR en de Franstalige IRN gesloten: de omroepen zouden wisselend een kandidaat sturen naar het festival, beginnende bij de IRN. De omroep koos intern voor Fud Lecleck en Mony Marc om het land te vertegenwoordigen. De eindresultaten werden nooit bekendgemaakt.

Het Vlaamse NIR was in 1957 aan de beurt en trok de populaire Bobbejaan Schoepen aan om België te vertegenwoordigen in Frankfurt. Tijdens een special van De T.V. Maakt Muziek zong hij drie liedjes, waarvan het nummer “Straatdeuntje” werd verkozen door de jury. Hij opende het festival al fluitend in Frankfurt maar kende weinig succes. Met twee Deense, twee Duitse en één Zwitsers punt werd hij achtste op tien landen.

De resultaten werden beter in 1958 en 1959. Fud Leclerc mocht een tweede keer naar het festival en eindigde vijfde met “Ma Petite Chatte”, wat het beste resultaat tot 1966 zou blijven. Een jaar later versloeg Bob Benny onder andere Jo Leemans in de Wedstrijd voor het beste lied en werd hij zesde in Cannes. Dat resultaat werd door een Vlaamse kandidaat pas ruim vijftig jaar later geëvenaard.

⏳ 1960-1969: Drie laatste plaatsen en eerste Belgische succes.

Bob Benny en Fud Leclerc zouden nog op het festival verschijnen: Leclerc mocht in 1960 en 1962 nog eens de Waalse inzending verzorgen en Bob Benny zong in 1961 “September, gouden roos”. Beide heren zouden bij hun laatste inzending op de laatste plaats eindigen. Voor Fud Leclerc werd het een dubbele afgang, want hij haalde geen enkel punt.

In 1963, 1964 en 1965 kon België ook geen notering in de top 10 halen. Lize Marke eindigde in 1965 laatste en haalde net zoals Leclerc in 1962 de nulscore. Pas in 1966 werd een eerste succes bereikt. Arlette Antoine Dominicus, die de artiestennaam Tonia gebruikte, werd door de RTB intern gekozen. In een nationale finale waar de kijkers via postkaarten hun favoriet konden kiezen, werd “Un peu de poivre, un peu de sel” gekozen als inzending voor Luxemburg. Tonia haalde de vierde plaats, wat twaalf jaar de beste Belgische notering zou blijven.

De Vlamingen stuurden in 1967 voor het eerst een populaire artiest naar het Eurovisiesongfestival: Louis Neefs had op dat moment al hits gehad in Vlaanderen met “Ik lees in je ogen” en “Wat een leven”. Toch werd zijn inzending voor Wenen (“Ik heb zorgen”) één van zijn grootste hits en deed hij het met een zevende plaats naar Vlaamse normen meer dan behoorlijk.

Na een nieuwe zevende plaats in 1968 van de Brusselse zangeres Claude Lombard mocht Louis Neefs opnieuw naar het festival. In 1967 moest hij nog met andere artiesten deelnemen aan Canzonissima, maar in 1969 werd hij intern gekozen door de BRT. Hij zong zes nummers in een nationale finale, waar “Jennifer Jennings” door de jury werd uitgekozen als inzending. Er werd veel van hem verwacht en er was toch een lichte teleurstelling bij het publiek toen hij terugkeerde naar België met een achtste plaats.

🕰️ 1970-1979: Iconische Nicole & Hugo en eerste podiumplaats.

De jaren zeventig begonnen met een vijfde notering in de top 10 op rij voor Jean Vallée, geboren als Paul Goeders in Verviers. In 1971 stuurde België voor de allereerste keer een duo richting het festival. Nicole Josy en Hugo Sigal hadden de nationale finale gewonnen met het nummer “Goedemorgen, morgen” en waren één van de favorieten voor een mooie notering in Dublin. Dat kwam mede dankzij de flair die het jonge liefdeskoppel hadden tijdens hun optredens.

Amper een week voor het festival ging het mis. Nicole kreeg de diagnose geelzucht en moest bedrust houden. Het duo (en de BRT) besloot om niet naar Dublin te gaan en liet Lily Castel en Jacques Raymond (die het land in 1963 vertegenwoordigde) in extremis invallen. De twee konden niet overtuigen en de Vlaamse evergreen eindigde veertiende.

Twee jaar later kreeg het duo opnieuw de kans om deel te nemen aan de nationale finale. Met “Baby, Baby” lukte het opnieuw om de voorronde Liedje voor Luxemburg te winnen. Met paarse pakjes dachten ze trendsetters te zijn en gingen ze vol goede hoop het podium op. Ze scoorden bijna zestig punten, maar bij de stemprocedure van 1973 was dat enkel genoeg voor de laatste plaats.

Vlaanderen en Wallonië bleven jaarlijks afwisselen en een duidelijk patroon ontwikkelde zich: de Walen konden het vaak (behoorlijk) beter doen dan de Vlamingen. In 1974 eindigde bijvoorbeeld Jacques Hustin als negende, terwijl Ann Christy met “Gelukkig Zijn” een jaar later naar de vijftiende plaats werd verwezen. Zij had dat jaar de allereerste Eurosong gewonnen. Toch deed de Vlaamse inzending Dream Express het in 1977 niet onbehoorlijk met een zevende plaats. De inzending van één van de weinige in het Engels op het festival, aangezien het lied werd gekozen voor een aankondiging dat de vrije taalregel weer werd afgeschaft.

In 1978 kon Jean Vallée, die in 1970 al eens achtste werd, de allereerste podiumplaats halen voor België. Met de ballade “L’amour ça fait chanter la vie” nam hij tijdens de puntentelling een vliegende start en kreeg hij hoge punten. Na een tijd nam Israël de leiding over en zou Vallée tweede eindigden op het scorebord. Het was de beste Belgische prestatie ooit in drieëntwintig edities.

Iets minder dan een jaar verder bevestigde Micha Marah de regel dat de Walen het vaak beter deden op het Eurovisiesongfestival: de zangeres eindigde laatste met “Hey Nana”. Iets wat ze zelf niet eens zo onprettig vond, want in de nationale voorronde finale had de vakjury haar favoriete inzending “Comment ça va?” tegen alle verwachtingen in slechte punten gegeven.

⏰ 1980-1989: De langverwachte winst voor België.

De jaren tachtig begonnen met de synthetische pop van Telex. De band had in Brussel de nationale finale gewonden met “Euro-Vision“, het eerste lied – en enige lied tot op heden – dat dezelfde titel als de wedstrijd had. Zanger Marc Moulin liet na het festival weten dat ze graag laatste hadden willen eindigen en dat het de schuld van de Portugezen was dat ze toch zeventiende op negentien landen werden. Portugal had België namelijk tien punten geven.

In 1982 haalde België nog eens de top 5 van het festival. De Nederlandse zangeres Stella had al twee keer deelgenomen aan de wedstrijd: de eerste keer met Heart of Soul voor Nederland in 1970 en zeven jaar later als onderdeel van Dream Express. Een duidelijke winnaar werd Duitsland, maar België kon toch verbazen door vierde te eindigen met “Si tu aimes ma musique”. Twee jaar later haalden de Walen opnieuw de top 5 met Jacques Zegers. De Vlaamse kandidaten bleven in de jaren tachtig tot dan buiten de top 10 met een dertiende, achttiende en negentiende plaats. De negentiende plaats van Linda Lepomme in 1985 was overigens ook de laatste plaats in Göteborg.

En dan kwam 1986. Sandra Caldarone had onder de artiestennaam Sandra Kim de nationale finale gewonnen op de RTBF. Voor het eerst trok België als één van de favorieten naar het Eurovisiesongfestival met de 15-jarige zangeres. Althans, dat zong ze zelf. Op het moment van het festival in Bergen was ze namelijk maar 13 jaar oud. Iets wat niet tegen de regels van het festival was. De favorietenrol kon worden waargemaakt en als laatste land van de zeven debuterende landen won België zijn eerste festival op 3 mei 1986 met het vrolijke “J’aime La Vie“. De Zwitserse delegatie (dat tweede werd) tekende protest aan omdat ze slechts dertien jaar oud was, maar de organisatie gaf geen gehoor aan de klacht.

Na een hele hetze kwam het festival in Brussel terecht. Initieel gingen de BRT en RTBF samen organiseren, maar door vooral de locatie werd uiteindelijk alleen de RTBF organisator. De BRT mocht wel de kandidaat kiezen. In een nationale finale met tien kandidaten won Liliane Saint-Pierre met “Soldiers of Love”, waarmee ze elfde werd in Brussel. Het werd het beste Vlaamse resultaat van de jaren tachtig.

Meer info over deze editie? Ga naar Brussel 1987 voor meer info.

De resultaten in 1988 en 1989 waren niet zoals verhoopt. Reynaert werd achttiende in Dublin en boekte daarmee de eerste Waalse plek buiten de top 10 sinds 1980. Ingeborg vertegenwoordigde het land in 1989 nadat het topfavoriet Clouseau versloeg, maar internationaal stelde ze teleur door negentiende te eindigen.

🕘 1990-1999: België moet twee keer toekijken.

In de jaren negentig kwam er een resem aan nieuwe landen door het uiteenvallen van Joegoslavië, het Oostblok en de USSR. De organisatie voerde daarom in 1994 een regel in dat landen die het jaar of de jaren ervoor niet goed genoeg scoorden werden uitgesloten van deelname. Twee keer viel België daarom uit de boot: in 1994 en 1997.

De eerste jaren van het decennium bestond deze regel nog niet, maar ook dan deden de Belgen het allesbehalve goed. Philippe Lafontaine kon nog twaalfde eindigen in 1990 met een lied over zijn Macedonische vrouw, maar Clouseau (dat in 1991 intern werd aangeduid) zou bijvoorbeeld zijn favorietenstatus niet kunnen waarmaken. De groep eindigde zestiende.

De twintigste plaats van Morgane in 1992 en de laatste positie van Barbara Dex in 1993 maakten dan ook logisch dat België in 1994 moet thuisblijven. Ook in 1995, toen België een comeback maakte op het festival, deed ons land het niet goed en behaalde Frédéric Etherlinck een twintigste positie.

In 1996 mocht Vlaanderen weer kiezen en werd Eurosong eenmalig ingeruild voor De Gouden Zeemeermin. Populaire zangeres Lisa Del Bo won en moest zich kwalificeren via de audiovoorronde. Dat lukte haar zonder al te veel problemen. In Oslo begon de puntentelling mooi voor Lisa Del Bo met zeventien punten van de eerste drie landen. Daarna zouden er gedurende de hele puntentelling nog maar vijf punten bijkomen en strandde België op een zestiende plaats. België moest zo weer wachten tot 1998 om deel te nemen.

De RTBF liet in 1998 de 17-jarige Mélanie Cohl naar Birmingham afreizen. In het laatste jaar dat er een orkest was deed ze voor “Dis Oui” geen beroep op hen, maar koos de delegatie voor on-tape. Voor het eerst sinds 1986 eindigde België nog eens bij de eerste tien en haalde Cohl een zesde plaats aan het einde van de avond. Het einde van de jaren negentig werden matig afgesloten. De Vlaamse Vanessa Chinitor moest starten vanop de gevreesde tweede plaats en eindigde in de helft van het scorebord op een twaalfde plek.

📟 2000-2009: Topfavorieten kunnen niet scoren.

In de jaren 2000 moest België nog één keer verplicht thuisblijven van het festival. Nathalie Source had met haar laatste plaats in Stockholm het gemiddelde fel naar beneden getrokken en daardoor mocht België niet aantreden in 2001. In 2002 keerde België terug met Sergio, die dertiende eindigde met “Sister”. Voor een Vlaamse kandidaat was dat een behoorlijk resultaat, maar de zanger zelf stak niet onder stoelen of banken dat hij teleurgesteld was.

De derde podiumplaats in de geschiedenis van het festival kwam er onverwacht in 2003. Er werd weinig geld gegeven voor het intern geselecteerde Urban Trad, die een inzending in een verzonnen taal brachten. De Europese kijker kon “Sanomi” echter smaken en gaf het een hoge score. Tot op het einde was België in de race om te winnen, maar met de Sloveense tien voor Sertab Erener uit Turkije eindigde België op een tweede plaats. België had door die mooie notering wel een automatische plek in de finale van 2004 gekregen. Een jaar later werd namelijk de halve finale ingevoerd.

Na een wekenlange editie van Eurosong in 2004 won topfavoriete Xandee de nationale finale en ging de zangeres met “1 Life” als één van de favorieten naar de finale. Minstens een top 5 zou worden gehaald, wat uiteindelijk ook lukte als het scorebord werd omgedraaid. Enkel Ierland en Noorwegen deden nog slechter tijdens de finale. Een jaar later moest België voor het eerst deelnemen aan de halve finale en kon Nuno Resende de finale niet halen.

Het jaar 2006 zou opnieuw een goed jaar worden. Met Kate Ryan had België een kandidaat die bekend was in grote delen van Europa en de Vlaamse Regering trok 60.000 euro uit voor een promotietour. Een nieuwe act werd gecreëerd door een internationale choreograaf en de zangeres mocht schitteren in een outfit van bijna 15.000 euro. De markt van haar thuisbasis Tessenderlo was volgelopen voor de halve finale, maar moest twee uur na de start weer afdruipen met de onverwachte niet-kwalificatie. Ze kwam acht punten tekort voor de finale.

Ook in 2007, 2008 en 2009 haalde België geen finale. Telkens zat de kandidaat bij de laatste drie en was er nooit hoop geweest voor een finaleplaats. Bij het niet-kwalificeren van Patrick Ouchène in 2009 moest België het al met vijf edities zonder finale doen.

📆 2010-2018: Vier noteringen in de top 10.

De VRT was de slechte resultatenreeks beu en besloot om het populaire Eursong in de ijskast te zetten en intern een kandidaat te kiezen. Tom Dice werd eind november 2009 aangeduid door de VRT en ruim drie maanden later werd “Me And My Guitar” voorgesteld. Een meesterzet van de VRT, want voor de allereerste keer kon België zich kwalificeren via de halve finales en won de zanger uit Eeklo zelfs de eerste halve finale. De verwachtingen voor een top 10 waren hoog en werden ingevuld. Met het bereiken van de zesde plaats met 167 punten werd hij de best scorende kandidaat voor Vlaanderen ooit.

In 2011 besloot de RTBF om iets nieuw te proberen en via crowdfunding een nationale finale op poten te zetten. Wie 30.000 euro kon inzamelen mocht meedoen. Dat lukte in totaal dertig kandidaten en er moest een halve finale worden gehouden. Uiteindelijk won Witloof Bay, maar in Düsseldorf kwam het amper twee punten tekort voor de finale. Ook de 17-jarige Iris haalde in 2012 geen finale.

Roberto Bellarosa werd eind 2012 aangekondigd als Belgische kandidaat voor het Eurovisiesongfestival 2013. In een nationale finale op de radio zong hij drie nummers en werd “Love Kills” uitgekozen als inzending voor ons land. Na een stevige herwerking kon Bellarosa onverwacht de finale halen in Malmö en eindigde hij twaalfde. Een prestatie die Axel Hirsoux niet kon herhalen een jaar later. De Waalse zanger had het Vlaamse Eurosong gewonnen, dat voor de gelegenheid in het Sportpaleis werd gehouden. Na zijn winst schoot hij naar de top 5 bij de bookmakers, maar al snel viel hij terug. De uitschakeling in Kopenhagen was dan ook weinig verrassend.

In 2015 begon een kortstondige periode van goede resultaten voor België op het Eurovisiesongfestival. Loïc Nottet werd door de RTBF intern gekozen om in 2015 naar Wenen te gaan met “Rhythm Inside” en eindigde met een moderne act vierde op het scorebord. Een van de achtergrondzangeressen van Loïc was SuRie, die het Verenigd Koninkrijk vertegenwoordigde in 2008. Laura Tesoro kon in 2016 een korte editie van Eurosong winnen en kon in Stockholm de tweede Vlaamse finaleplaats veiligstellen en ook met een tiende plaats de tweede top 10-notering halen voor de VRT.

In 2017 probeerde de RTBF dezelfde formule als in 2015 met het selecteren van Blanche. Ze werd kort na het bekendmaken “City Lights” één van de topfavorieten. Echter vielen de verwachtingen terug na mindere prestaties op preparties en ook de repetities vielen tegen. Op het juiste moment wist ze echter te schitteren en haalde ze de finale, waar ze – net zoals Loïc – vierde eindige. De kwalificatiereeks kwam in 2018 tot een einde toen Laura Groeseneken geen finale wist te halen met “A Matter Of Time”. Net zoals bij Blanche was ze een favoriete geworden maar werd er teleurstellend gereageerd op haar vertolkingen voor de halve finale. Ze eindigde twaalfde in de halve finale.

⭐ Resultaten

JaarArtiestLiedPlek
(F)
Punt
(F)
Plek
(HF)
Punt
(HF)
1956Fud LeclercMessieurs les noyés de la Seine??
1956Mony MarcLe plus beau jour de ma vie??
1957Bobbejaan SchoepenStraatdeuntje08005
1958Fud LeclercMa petite chatte05008
1959Bob BennyHou toch van mij06009
1960Fud LeclercMon amour pour toi06009
1961Bob BennySeptember, gouden roos15001
1962Fud LeclercTon nom13000
1963Jacques RaymondWaarom?10004
1964Robert CogoiPrès de ma rivière10002
1965Lize MarkeAls het weer lente is15000
1966ToniaUn peu de poivre, un peu de sel04014
1967Louis NeefsIk heb zorgen07008
1968Claude LombardQuand tu reviendras07008
1969Louis NeefsJennifer Jennings07010
1970Jean ValléeViens l'oublier08005
1971Lily Castel  &  Jacques RaymondGoeiemorgen, morgen14068
1972Serge & Christine GhisolandÀ la folie ou pas du tout17055
1973Nicole & HugoBaby, Baby17058
1974Jacques HustinFleur de liberté09010
1975Ann ChristyGelukkig zijn15017
1976Pierre RapsatJudy et Cie08068
1977Dream ExpressA Million in One, Two, Three07069
1978Jean ValléeL'amour ça fait chanter la vie02125
1979Micha MarahHey Nana18005
1980TelexEuro-Vision17014
1981Emly StarrSamson13040
1982StellaSi tu aimes ma musique04096
1983Pas de DeuxRendez-vous18013
1984Jacques ZegersAvanti la vie05070
1985Linda LepommeLaat me nu gaan19007
1986Sandra KimJ'aime la vie01156
1987Liliane Saint-PierreSoldiers of Love11056
1988ReynaertLaissez briller le soleil18005
1989IngeborgDoor de wind19013
1990Philippe LafontaineMacédomienne12046
1991ClouseauGeef het op16023
1992MorganeNous, on veut des violons20011
1993Barbara DexIemand als jij25003
1995Frédéric EtherlinckLa voix est libre20008
1996Lisa del BoLiefde is een kaartspel16022
1998Mélanie CohlDis oui06122
1999Vanessa ChinitorLike the Wind12038
2000Nathalie SorceEnvie de vivre24002
2002Sergio & The LadiesSister13033
2003Urban TradSanomi02165
2004Xandee1 Life22007-----
2005Nuno ResendeLe grand soir-----22029
2006Kate RyanJe t'adore-----12069
2007The KMG'sLove Power-----26014
2008IshtarO Julissi-----17016
2009CopycatCopycat-----17001
2010Tom DiceMe and My Guitar0614301167
2011Witloof BayWith Love Baby-----11053
2012IrisWould You?-----17016
2013Roberto BellarosaLove Kills1207105075
2014Axel HirsouxMother-----14028
2015Loïc NottetRhythm Inside0421702149
2016Laura TesoroWhat's the Pressure1018103274
2017BlancheCity Lights0436304165
2018SennekA Matter of Time-----12091

Meer geschiedenis? Ga terug naar het landenoverzicht of kijk op de geschiedenispagina per editie.