Denemarken

OmroepDR
Deelnames47 (2018)
Eerste deelname🇩🇪 Frankfurt am Main 1957
Beste resultaat🏆 Winnaar 1963
🏆 Winnaar 2000
🏆 Winnaar 2013
Slechtste resultaatLaatste (2002)
Organisaties🇩🇰 Kopenhagen 1964
🇩🇰 Kopenhagen 2001
🇩🇰 Kopenhagen 2014
Finales (sinds 2004)✅ 11 (2005-2006, 2008-2014, 2017-2018)
⛔ 4 (2004, 2006, 2015-2016)

Denemarken is één van de deelnemende naties aan het Eurovisiesongfestival. Het deed als eerste Scandinavisch land mee aan het festival en debuteerde met een opvallende inzending. Een hele tijd verscheen het land niet op het festival vanwege een nukkige omroepbaas, maar sinds eind jaren zeventig is het een constante deelnemer aan het festival.

🏁 1956-1959: Succesvol debuut met passionele kus.

Een jaar na het eerste festival in 1956 deed ook Denemarken mee. Ze wilden al debuteren in 1956, maar waren te laat met het papierwerk. Birthe Wilke en Gustav Winckler wonnen in 1957 de eerste editie van Dansk Melodi Grand Prix, dat elk jaar gehouden zou worden gehouden als Denemarken meedeed aan het festival. De winst was overigens niet moeilijk, want ze zongen alle liedjes in de voorronde. Het land maakte een opvallend debuut in Frankfurt, want het duo – dat in het echte leven ook een koppel vormde tot aan de dood van Gustav in 1979 – sloot “Skibet skal sejle i nat” af met een lange kus. Het legde hen geen windeieren en Denemarken eindigde derde bij zijn eerste deelname.

Het duo deed ook mee aan de nationale finale in 1958, maar ook andere kandidaten werden toen toegelaten. Het was Raquel Rastenni dat de tweede editie won en naar Hilversum mocht. Een topprestatie zoals in 1957 zat er niet in en Denemarken werd achtste op tien landen. In 1959 stuurde het land Birthe Wilke naar Cannes, die vijfde eindigde.

⏳ 1960-1977: Eerste overwinning van duo op festival en terugtrekking.

De Denen deden het niet slecht in hun beginjaren en zouden ook in 1960 en 1961 bij de eerste tien eindigen op het festival. In 1962 gebeurde dan het onverhoopte en wonnen Grethe en Jørgen Ingmann voor het Scandinavische land het Eurovisiesongfestival in Londen. Voor het eerst won een land dat niet meedeed aan de eerste editie in 1956 en was het tevens de eerste keer dat een duo won.

In 1964 kwam het festival in een concertzaal van een pretpark terecht. Vanwege een brand in het Deense omroepcentrum in de jaren zeventig zijn er geen beelden meer dan dit festival. Andere omroepen hadden ook geen opnames omdat opnames enorm duur waren in die tijd. Geluidsfragmenten zijn wel bewaard gebleven. Bjørn Tidmand eindigde in eigen huis negende.

Meer info over deze editie? Ga naar Kopenhagen 1964 voor meer info.

In 1965 en 1966 deed Denemarken niet mee voor de hoge plaatsen. Ulla Pia zou in 1966 met “Stop – mens legen er go” het slechtste resultaat tot dan behalen en zonder het te weten de laatste Deense inzending worden voor een lange tijd.

Eind 1966 werd Niels Jørgen Kaiser aangesteld als hoofd van entertainment van de Deense openbare omroep DR. Deze man, die in 2001 overleed, vond dat het festival geen bijdrage leverde aan de culturele taak van de omroep. De competitie was geen ‘kwaliteitsvol’ entertainment. Zodoende bleef Denemarken elf jaar weg van het festival.

In 1977 stapte Kaiser op bij de omroep om directeur te worden bij het Koninklijke theater van Denemarken. De nieuwe man van het entertainment schreef Denemarken meteen weer in voor het Eurovisiesongfestival van 1978 in Parijs.

⏰ 1978-1989: Vier keer top 5 voor Deense kandidaten.

Bij de comeback van Denemarken in 1978 werd ook de eerste editie van Dansk Melodi Grand Prix gehouden in twaalf jaar. Voor het eerst won een band de competitie, maar zou Mabel geen geslaagde terugkeer maken. Met “Boom Boom” eindigde Denemarken zestiende op twintig landen.

De inzending van 1979 zou wel een succes worden. In een nationale finale waar oud-winnaar Grethe Ingmann en de Olson Brothers, die ruim twintig jaar later zouden winnen, aan deelnamen won Tommy Seebach met “Disco Tango”. Hij werd zesde in Jeruzalem. Twee jaar later ging Tommy Seebach opnieuw naar het festival. Deze keer ging hij in duet met Debbie Cameron, die in 1979 een achtergrondzangeres was van Seebach. Het resultaat was minder met een elfde plaats, maar Denemarken viel wel op met één van de eerste intense danschoreografieën in de geschiedenis van het festival.

Maar liefst drie keer zou het duo Hot Eyes, bestaande uit Kirsten Siggard en Søren Bundgaard, deelnemen in de jaren tachtig voor Denemarken. De eerste keer was in 1984 met een mooie vierde notering in Luxemburg met “Det’ lige det”. Een jaar later wonnen ze opnieuw Dansk Melodi Grand Prix, maar vielen ze deze keer nipt uit de top 10 met “Sku’ du spørg’ fra no’en?”. Hun beste resultaat bereikten ze echter in 1988, toen het land derde werd met Hot Eyes en “Ka’ du se hva’ jeg sa’?”.

De overige jaren van dit decennium verliepen vooral in de tweede helft van de jaren tachtig goed voor Denemarken. Naast de derde plaats van Hot Eyes in 1988 eindigde Denemarken ook in de top 10 van 1986 en 1987 en zou het de jaren tachtig wederom als derde afsluiten met Birthe Kjær in 1989.

🕘 1990-1999: Inzendingen boeken minder succes van vroeger.

Het laatste decennium van de vorige eeuw was er één van wisselend succes. In 1990 kon het de reeks van top 10-noteringen uit de jaren tachtig nog één jaar verderzetten met een achtste positie van Lonnie Devantier. De resultaten liepen daarna terug met een dieptepunt in 1993 met de laatste deelname van Tommy Seebach. Met “Under stjernerne på himlen” eindigde hij tweeëntwintigste in Millstreet. De zanger had ondertussen een drankprobleem ontwikkeld en kwam vooral negatief in de Deense pers. Met dit slecht resultaat was de carrière van Seebach definitief voorbij. Tien jaar later overleed hij in een pretpark aan een hartaanval.

Denemarken moest door het slechte resultaat van 1993 een jaar verplicht thuisblijven in 1994. Een jaar later had het land nog eens een goed resultaat met de vijfde plaats van Aud Wilken, maar ook in 1996 kreeg het land geen plaats in de finale. Dat jaar werd er een eenmalige audiovoorronde ingevoerd door de EBU en scoorde Denemarken te weinig punten om mee te doen in Oslo.

In 1997 kwam er een nieuwe formule en werd er rekening gehouden met de gemiddeldes van de afgelopen jaren. Kølig Kaj eindigde zestiende in Dublin, maar aangezien het land geen scores had behaald in 1994 en 1996 werd het opnieuw op de strafbank geplaatst in 1998. De jaren negentig werden wel positief afgesloten met een achtste plaats voor “This Time I Mean It” van Trine Jepsen en Michael Teschl. Het zou het begin worden van een korte intense periode voor de Denen.

📟 2000-2009: Start nieuw decennium met Deense overwinning.

De eerste nationale finale van het nieuwe millennium werd door de Brødrene Olsen gewonnen met “Smuk som et stjerneskud“. De broers besloten om hun naam te wijzigen naar de Olsen Brothers en ook hun lied gingen ze in het Engels zingen in Stockholm. Met “Fly On The Wings Of Love” trokken ze niet als favoriet naar het festival, maar werd al snel duidelijk tijdens de puntentelling dat zevenendertig jaar na de eerste winst in 1963 het festival opnieuw richting Denemarken zou trekken. Bij het bekendmaken van de Turkse punten kon Denemarken niet meer worden ingehaald.

Denemarken besloot om het festival van 2001 in een groot voetbalstadion te geven waar een dak werd op geplaatst. Bijna 40.000 mensen zagen Rollo & King naar een tweede  overwinning op rij stormen, maar toen het zelf als laatste moest stemmen en tweede stond op het scorebord, kon het Estland niet meer inhalen.

Meer info over deze editie? Ga naar Kopenhagen 2001 voor meer info.

Na het festival van 2001 werd Malen Mortensen aangeduid om Denemarken te vertegenwoordigen in Estland. Ze was één van de favorieten dat jaar, maar met een mindere live performance was al snel duidelijk dat het moeilijk zou worden. Toch was het een grote verrassing dat Denemarken in 2002 zijn allereerste rode lantaarn haalde. Als gevolg mocht Denemarken niet meedoen aan het festival in 2003 en zou het sowieso moeten meedoen aan de nieuw ingevoerde halve finale in 2004. De Deens-IJslandse zanger Thordarson – die dat jaar verkozen werd als homo van het jaar – kon de finale niet halen.

In 2005 haalde Denemarken wel de finale dankzij Jakob Sveistrup. Hij eindigde tiende in de finale en zorgde daarmee dat de Denen zich niet moesten kwalificeren via de halve finale in 2006, maar een rechtstreekse finaleplaats kregen. Later dat jaar zong hij op het verjaardagsconcert van 50 jaar Songfestival, dat in Kopenhagen werd gehouden.

Denemarken speelde geen rol van betekenis in 2006 en moest daarom weer meedoen aan de halve finales in 2007. Het land vaardigde dragqueen DQ af naar Helsinki. Ze had pech dat er dat jaar al een Oekraïense man in vrouwenkleren was die meer aandacht kreeg en zodoende bleef Denemarken dat jaar steken in de halve finales. In 2008 en 2009 stond Denemarken wel in de finale dankzij de kwalificaties van respectievelijk Simon Mathew en Niels Brinck.

📆 2010-2018: Denemarken wint opnieuw in Zweden.

In 2010 en 2011 kon Denmarken twee keer op rij in de top 5 van het festival eindigen. De eerste keer deden ze dat met het duo Chanée en N’evergreen, dat volgend de pers vlak na de nationale finale een stevige ruzie had gehad en niet meer met elkaar wilde optreden. In Oslo deden ze dit wel en eindigde het gelegenheidsduo vijfde. De band A Friend in Londen deed het een jaar later nog beter en werd vierde. Leadzanger Tim Schou werd door de Deense omroep na de finale op het matje geroepen toen hij live op televisie zei dat hij met de Nederlandse puntengeefster naar bed wilde.

De Deense inzending van 2012 deed het een pak minder goed dan de voorafgaande inzending en eindigde buiten de top 20. Het was geen voorbode voor het volgende jaar. In 2013 won Emmelie de Forest de nationale finale met “Only Teardrops” en al snel werd ze de topfavoriete voor de eindwinst in Malmö. Zonder al te veel problemen kon ze zich plaatsen voor de finale, waar niemand haar belemmerde om de derde Deense winst veilig te stellen. Dertien jaar na de Olsen Brothers won Denemarken opnieuw in Zweden.

Voor de editie van 2014 koos de Deense openbare opnieuw niet voor een grote arena of een hal in een groot congrescentrum, maar wel voor een oude scheepswerf op Refshaleøen, een eiland in Kopenhagen. In een spectaculaire show werd Basim, een Deense zanger van Marokkaanse origine negende met “Cliché Love Song”. Van de organisatie moest hij wel de originele versie aanpassen, want in het originele refrein zong de zanger het woord ‘fucking‘. In de Eurovisieversie werd dat aangepast naar ‘freaking’.

Meer info over deze editie? Ga naar Kopenhagen 2014 voor meer info.

Denemarken moest in 2015 weer aantreden in de halve finales. Wat in het verleden ook met Servië en Noorwegen was overkomen gebeurde ook met Denemarken dat jaar. In het jaar na organisatie konden deze landen zich niet kwalificeren en dat gebeurde nu ook met de jongens van Anti Social Media. Ook in 2016 lukte Denemarken het niet om zich te plaatsen en haalde het met een voorlaatste plaats in de halve finale één van zijn slechtste resultaten ooit.

In 2017 mocht de Deens-Australische zangeres Anja Nissen het land van haar ouders vertegenwoordigen in Kiev. Ze had het een jaar eerder ook al geprobeerd, maar kon toen verrassend de nationale finale niet winnen. Nu lukte dat dus wel en kon ze nipt de finale halen. Daar werd ze twintigste. Rasmussen haalde in 2018 ook de finale en scoorde voor de eerste keer sinds 2014 een plek bij de eerste tien landen tijdens de finale. Dat had hij vooral aan de kijkers te danken, die hem zeven keer zoveel punten gaven dan de jury. In de inzending van Rasmussen was naast Engels ook een stukje IJslands te horen.

⭐ Resultaten

JaarArtiestLiedPlek
(F)
Punt
(F)
Plek
(HF)
Punt
(HF)
1957Birthe Wilke & Gustav WincklerSkibet skal sejle i nat03010
1958Raquel RastenniJeg rev et blad ud af min dagbog08003
1959Birthe WilkeUh, jeg ville ønske jeg var dig05012
1960Katy BødtgerDet var en yndig tid10004
1961Dario CampeottoAngelique05012
1962Ellen WintherVuggevise10002
1963Grethe & Jørgen IngmannDansevise01042
1964Bjørn TidmandSangen om dig09004
1965Birgit BrüelFor din skyld07010
1966Ulla PiaStop - mens legen er go'14004
1978MabelBoom Boom16013
1979Tommy SeebachDisco Tango06076
1980Bamses VennerTænker altid på dig14025
1981Tommy Seebach & Debbie CameronKrøller eller ej11041
1982BrixxVideo, Video17005
1983Gry JohansenKloden drejer17016
1984Hot EyesDet' lige det04101
1985Hot EyesSku' du spørg' fra no'en?11041
1986Lise HaavikDu er fuld af løgn06077
1987Anne-Cathrine Herdorf & BandjoEn lille melodi05083
1988Hot EyesKa' du se hva' jeg sa'?03092
1989Birthe KjærVi maler byen rød03111
1990Lonnie DevantierHallo Hallo08064
1991Anders FrandsenLige der hvor hjertet slår19008
1992Lotte Nilsson & Kenny LübckeAlt det som ingen ser12047
1993Tommy Seebach BandUnder stjernerne på himlen22009
1995Aud WilkenFra Mols til Skagen05092
1997Kølig KajStemmen i mit liv16025
1999Michael Teschl & Trine JepsenThis Time I Mean It08071
2000Olsen BrothersFly on the Wings of Love01195
2001Rollo & KingNever Ever Let You Go02177
2002Malene MortensenTell Me Who You Are24007
2004Tomas ThordarsonShame on You-----13056
2005Jakob SveistrupTalking to You0912503185
2006Sidsel Ben SemmaneTwist of Love18026-----
2007DQDrama Queen-----19045
2008Simon MathewAll Night Long1506003112
2009Niels BrinckBelieve Again1307408069
2010Chanée & N'evergreenIn a Moment Like This0414905101
2011A Friend In LondonNew Tomorrow0513402135
2012Soluna SamayShould've Known Better2302109063
2013Emmelie de ForestOnly Teardrops0128101167
2014BasimCliché Love Song09074-----
2015Anti Social MediaThe Way You Are-----13033
2016Lighthouse XSoldiers of Love-----17034
2017Anja NissenWhere I Am2007710101
2018RasmussenHigher Ground0922605204

Meer geschiedenis? Ga terug naar het landenoverzicht of kijk op de geschiedenispagina per editie.