Luxemburg

OmroepCLT
Deelnames37 (1993)
Eerste deelname🇨🇭 Lugano 1956
Beste resultaat🏆 Winnaar 1961
🏆 Winnaar 1965
🏆 Winnaar 1972
🏆 Winnaar 1973
🏆 Winnaar 1983
Slechtste resultaatLaatste (1958, 1960, 1970)
Organisaties🇱🇺 Luxemburg 1962
🇱🇺 Luxemburg 1966
🇱🇺 Luxemburg 1973
🇱🇺 Luxemburg 1984
Finales (sinds 2004)Geen deelname sinds introductie halve finale(s)

Luxemburg was één van de deelnemende naties aan het Eurovisiesongfestival. Het deed mee aan het allereerste Eurovisiesongfestival en zou tot eind jaren tachtig – ondanks zijn kleine oppervlakte – een grootmacht worden op het festival. In de jaren negentig liepen de resultaten terug en verdween het land stilletjes van het toneel.

🏁 1956-1959: Debuut en matige resultaten.

Bij de eerste editie in 1956 mocht Luxemburg twee kandidaten afvaardigen. Het zou maar één kandidaat sturen: Michèle Arnaud. Die mocht twee liederen brengen voor de natie. Omdat Luxemburg geen jury kreeg in Lugano werden twee Zwitsers als vervangers aangeduid. Stemmen op eigen land was niet verboden en het vermoeden is dan ook dat de Luxemburgers de winst van Zwitserland hebben veiliggesteld. De uitslag van 1956 werd op uitzondering van de winnaar niet vrijgegeven.

Bij de tweede deelname van de Luxemburgers in 1957 haalde Danièle Dupré een vierde plaats. Aangezien er maar tien landen meededen eindigde Luxemburg in de middenmoot. Nog een jaar later kon de Luxemburgse inzending – gebracht door de Belgische zangeres Solange Berry – slechts één punt binnenhalen en eindigde het land daarmee laatste. CLT besloot om uit onvrede zich in 1959 terug te trekken van de competitie.

⏳ 1960-1969: “Poupée de cire, poupée de son”.

De comeback van Luxemburg in 1960 verliep niet zoals verhoopt. De allereerste inzending in het Luxemburgs kreeg evenveel punten als de inzending uit 1958 en eindigde wederom laatste. CLT gaf deze keer niet op en stuurde een grote Franse ster naar het festival: Jean-Claude Pascal. Met “Nous Les Amoureux” kon hij op het einde van de puntentelling de Britten inhalen en was de eerste winst voor Luxemburg een feit. Een jaar later werd de finale in een studio van CLT gehouden. Camillo Felgen was in 1962 de eerste zanger met de Luxemburgse nationaliteit om het land te vertegenwoordigen. Hij eindigde derde op zestien landen.

Meer info over deze editie? Ga naar Luxemburg 1962 voor meer info.

Luxemburg leek vertrokken voor een mooie periode. De Griekse zangeres Nana Mouskouri ging in 1963 voor de Luxemburgers. Ze won niet, maar haar achtste plaats betekende wel een boost voor haar carrière op de Franstalige markt en later de wereld. De volgende Luxemburgse winst liet overigens geen jaren meer op zich wachten. CLT schreef Serge Gainsbourg aan om een lied te componeren voor het festival. Hij liet het nummer inzingen door de 17-jarige France Gall. Een gouden zet, want na een spannende puntentelling werd Luxemburg voor de tweede keer uitgeroepen als winnend land.

Het kostte de organisatie overigens heel wat moeite om het orkest het nummer te laten spelen. Het nummer werd te poppy bevonden en faliekant afgemaakt door de pers. Echter kon de jury het lied wel smaken en wat later werd duidelijk dat ook de kijker het nummer in zijn hart had gesloten. Er werden in Frankrijk ruim een half miljoen kopieën verkocht in de maanden na het festival.

Het festival trok in 1966 naar Villa Louvigny in Luxemburg Stad. Ook in 1962 werd het festival daar gehouden. Luxemburg leek op zeker te spelen en stuurde een matige inzending naar het festival. Zangeres Michèle Torr eindigde tiende en zou elf jaar later terugkeren, maar dan voor Monaco.

Meer info over deze editie? Ga naar Luxemburg 1966 voor meer info.

Net zoals in 1963 ging de omroep voor een Griekse dame in 1967: Vicky Leandros. Met “L’amour est bleu” kon ze geen derde winst in een decennium opstrijken, maar zou het lied wel een evergreen worden. Er werd een Duitse, Italiaanse en Nederlandse versie uitgebracht van het lied en kreeg nog vele herwerkingen. De jaren zestig werden matig afgesloten met twee opeenvolgende elfde plaatsen.

🕰️ 1970-1979: Dubbele winst voor Luxemburg.

Net zoals bij de jaren zestig werd het begin van de jaren zeventig ingezet met een laatste plaats. David Alexandre Winter kreeg geen enkel punt voor zijn inzending en zou de Nederlander voor de enige Luxemburgse nulpunter zorgen op het festival. Ook in 1971 viel het land niet bepaald op en eindigde Luxemburg opnieuw buiten de top 10.

Vicky Leandros werd door CLT in 1972 opnieuw gevraagd om het land te vertegenwoordigen op de wedstrijd. Deze keer had ze nog meer succes dan eind jaren zestig, want met “Après Toi” kon ze al van in het begin van de puntentelling de leiding nemen en zo de derde winst voor Luxemburg veiligstellen.

In 1973 werd er gekozen voor een nieuwe locatie: het Grand Théâtre de Luxembourg. In een weinig spannende puntentelling konden drie landen zich redelijk snel van de rest afscheiden en op het einde was opnieuw Luxemburg de winnaar. De 20-jarige Anne-Marie David werd al van in het begin bij de favorieten gerekend en een dankbare zangeres liet de Luxemburgse televisiebazen met een groot dilemma achter.

Meer info over deze editie? Ga naar Luxemburg 1973 voor meer info.

CLT kon een tweede organisatie op rij niet aan en liet de organisatie over aan de BBC uit het Verenigd Koninkrijk. Ireen Sheer, een Britse zangeres, zou in Brighton uitkomen voor de Luxemburgers. Aangezien de taalregel voor enkele jaren kwam te vervallen werd het meteen de eerste (en enige) keer dat er Engels in een inzending van het land te horen was. Het legde Luxemburg geen windeieren en Sheer eindigde vierde.

De jaren gingen verder en Luxemburg deed het soms goed (vijfde in 1975) en soms minder goed (zestiende in 1977). In 1976 werd voor het eerst een nationale finale gehouden voor het Groothertogdom, gewonnen door Jürgen Marcus. Hij eindigde veertiende. In 1978 werd er wederom een grote naam ingezet voor Luxemburg: Baccara bracht in Parijs het nummer “Parlez-vous français?“. Het nummer won niet, maar werd wel het best verkochte nummer van het festival. Datzelfde jaar was ook Liliane Saint-Pierre in de running om het land te vertegenwoordigen.

De jaren zeventig werden matig afgesloten met een dertiende plaats van de Amerikaanse zangeres Jeane Manson. Het was de eerste keer dat Luxemburg toen een kandidaat buiten Europa ging zoeken.

⏰ 1980-1989: Grote Belgische namen voor klein buurland.

Een opvallende start voor Luxemburg in de jaren tachtig. Het duo Sophie & Magaly zong “Papa Pingouin” en had een man verkleed in pinguïn meegenomen aan Den Haag. Een jaar later mocht Jean-Claude Pascal twintig jaar na de eerst winst voor Luxemburg opnieuw aantreden voor het Groothertogdom. Een groot succes werd het niet en hij viel uit de top 10.

In 1983 begon Luxemburg niet als grote favoriet aan het festival. Die kwamen uit Zweden en Joegoslavië. Tijdens de puntentelling kon het kleine land toch karig mee met deze twee landen en Israël deed het alles behalve slecht. Het waren de Belgen die de Luxemburgse vierde winst een zekerheid maakte. Corinne Hermès was de vertolker van het lied en daarmee was ze de derde Franse winnares voor Luxemburg. Het festival van 1984 kwam op dezelfde locatie als die van 1973 terecht.

Meer info over deze editie? Ga naar Luxemburg 1984 voor meer info.

Na de organisatie in 1984 werden de grote successen schaarser. In 1986 kon het land nog eens op een derde plaats eindigen, maar het zou de laatste keer worden dat een top 3 uit de brand kon worden gesleept. In zowel 1987 als 1988 deed de Luxemburgse omroep beroep op Belgische artiesten om het land te vertegenwoordigen. In 1987 ging Plastic Bertrand roemloos ten onder met “Amour, Amour” en Lara Fabian haalde de laatste notering in de top 10 tot op heden in 1988.

De twintigste plaats van de Luxemburgse groep Park Café (die intern werden aangeduid, maar wel drie nummer in een nationale finale zongen) was een eerste teken aan de wand dat het moeilijker en moeilijker zou gaan lopen op het Eurovisiesongfestival.

🕘 1990-1993: Luxemburg verliest grandeur.

De 17-jarige Céline Carzo mocht Luxemburg vertegenwoordigen in 1990. De zangeres zat op dat moment op het conservatorium van Nice en kreeg complimenten van de wereldberoemde zangeres Dalida. Die complimenten brachten haar wel geen hoge notering en ze eindigde dertiende in Zagreb. Ook de jaren daarna verloor Luxemburg zijn glans met een veertiende plaats in 1991 met de Belgische Sarah Bray.

Daarna viel Luxemburg twee keer uit de top 20 met een eenentwintigste notering in 1992 en een twintigste plaats van Modern Times in 1993. Na afloop van het festival kreeg de Luxemburgse omroep het bericht dat er geen kandidaat mocht worden gestuurd naar het festival in 1994 wegens het tegenvallende resultaat in 1993.

🙅‍♂️ 1994-2018: Luxemburg valt verplicht af… en keert nooit meer terug.

Luxemburg bleef dus thuis in 1994 en de omroep besloot al meteen om het festival van dat jaar niet meer uit te zenden. Ook de jaren nadien bleef een inzending van het land uit. Als reden gaven ze een gebrek aan interesse, maar ook dat het te duur was geworden. Eveneens kon het land geen festival organiseren bij een eventuele winst.

In 2004 zou Luxemburg volgens hardnekkige geruchten terugkeren naar het festival en blijkbaar stond het land effectief op een deelnemerslijst, maar trok het zich terug wegens een tekort aan financiën. Recentelijk werden er pogingen ondernomen op het onderwerp op de politieke kaart te krijgen en werd het besproken met onder andere de Minister van Cultuur, maar tot op heden zonder succes. Mensen die vanuit Luxemburg naar het festival willen kijken zijn aangewezen op onder andere de Belgische, Franse of Duitse openbare omroep. Het festival werd namelijk nooit meer uitgezonden door CLT (tegenwoordig RTL)

⭐ Resultaten

JaarArtiestLiedPlekPunt
1956Michèle ArnaudNe crois pas??
1956Michèle ArnaudLes amants de minuit??
1957Danièle DupréAmours mortes (tant de peine)04008
1958Solange BerryUn grand amour09001
1960Camillo FelgenSo laang we's du do bast13001
1961Jean-Claude PascalNous les amoureux01031
1962Camillo FelgenPetit bonhomme03011
1963Nana MouskouriÀ force de prier08013
1964Hugues AufrayDès que le printemps revient04014
1965France GallPoupée de cire, poupée de son01032
1966Michèle TorrCe soir je t'attendais10007
1967Vicky LeandrosL'amour est bleu04017
1968Chris Baldo & Sophie GarelNous vivrons d'amour11005
1969RomualdCatherine11007
1970David Alexandre WinterJe suis tombé du ciel12000
1971Monique MelsenPomme, pomme, pomme13070
1972Vicky LeandrosAprès toi01128
1973Anne-Marie DavidTu te reconnaîtras01129
1974Ireen SheerBye Bye I Love You04014
1975GeraldineToi05084
1976Jürgen MarcusChansons pour ceux qui s'aiment14017
1977Anne-Marie BFrère Jacques16017
1978BaccaraParlez-vous français?07073
1979Jeane MansonJ'ai déjà vu ça dans tes yeux13044
1980Sophie & MagalyPapa Pingouin09056
1981Jean-Claude PascalC'est peut-être pas l'Amérique11041
1982SvetlanaCours après le temps06078
1983Corinne HermèsSi la vie est cadeau01142
1984Sophie Carle100% d'amour10039
1985The InternationalsChildren, Kinder, Enfants13037
1986Sherisse LaurenceL'amour de ma vie03117
1987Plastic BertrandAmour, Amour21004
1988Lara FabianCroire04090
1989Park CaféMonsieur20008
1990Céline Carzo"Quand je te rêve13038
1991Sarah BrayUn baiser volé14029
1992Marion Welter  &  KontinentSou fräi21010
1993Modern TimesDonne-moi une chance20011

Meer geschiedenis? Ga terug naar het landenoverzicht of kijk op de geschiedenispagina per editie.