Montenegro

OmroepRTCG
Deelnames10 (2018)
Eerste deelname🇫🇮 Helsinki 2007
Beste resultaat13e (2015)
Slechtste resultaat22e in halve finale (2007)
Organisaties-
Finales (sinds 2007)✅ 2 (2014-2015)
⛔ 8 (2007-2009, 2012-2013, 2016-2018)

Montenegro is één van de deelnemende naties aan het Eurovisiesongfestival. De eerste Montenegrijnse kandidaat verscheen in de jaren tachtig op het festival, maar pas in 2007 zou een zelfstandig Montenegro voor het eerst deelnemen aan de wedstrijd.

⬅️ 1961-2005: Montenegro als deel van Joegoslavië op het festival.

Gedurende zevenentwintig edities werden de Montenegrijnen vertegenwoordigd via Joegoslavië. In de geschiedenis konden twee inzendingen worden afgeleverd door de Montenegrijnse televisie. Eentje kende succes, eentje minder: een vierde plek in 1983 van zanger Danijel was het beste resultaat. Een kleine tien jaar later viel Joegoslavië uit elkaar, maar bleven Servië en Montenegro wel samen over. Joegoslavië zou vanaf 1993 niet meer worden toegelaten op het festival.

De naam Joegoslavië verdween in 2003, maar als statenunie bleef Servië en Montenegro nog wel een tijdje overeind. In 2004 en 2005 deed Servië en Montenegro mee en twee keer wist het de top 10 te halen. In 2004 was dat te danken aan de Serviërs, maar de zevende plek uit 2005 kwam dankzij de zangers van het Montenegrijnse No Name. In 2004 en 2005, maar vooral in 2006 werden er schandaleuze nationale finale’s gehouden. Bij die laatste nationale finale was de onvrede zo groot dat het land zich terugtrok voor Athene.

Het laatste stukje Joegoslavië viel in juni 2006 uit elkaar toen Montenegro officieel onafhankelijk werd, net zoals Servië.

JaarArtiestLiedPlek (F)Punt (F)Plek (HF)Plek (HF)
1983DanijelDžuli04125
1984Vlado & IsoldaCiao, amore18026
2005No NameZauvijek moja07137-----

Meer info over Montenegro binnen Joegoslavië? Klik hier voor de Joegoslavische geschiedenispagina.

Meer info over Montenegro binnen Servië en Montengro? Klik hier voor de Servisch-Montenegrijnse geschiedenispagina.

🏁 2007-2009: Onopvallende debuutjaren.

Net zoals Servië kreeg ook Montenegro één jaar na de definitieve scheiding de kans om te debuteren als zelfstandig land in Helsinki. Waar Servië meteen met een overwinning terug richting Oost-Europa ging, kon debutant Stevan Faddy geen finale halen. Het land – dat de afgelopen drie jaar turbulente nationale finale’s te verwerken kreeg met Servië – kreeg tijdens de finale trouwens de eer om te stemming te openen en om de eerste twaalf naar vroegere rivaal Servië te sturen.

Ook in 2008 en 2009 zat er geen finale in voor de Montenegrijnen. In beide gevallen werd door toevalligheid bepaald dat Montenegro de eerste halve finale moest openen. Een onopvallende rocksong van Stefan Filipović kon de potten niet breken in 2008 en werd zoals verwacht vroegtijdig uitgeschakeld. In 2009 werd Montenegro eindelijk een finaleplaats toegeschreven. Een interne keuze van RTCG viel op Andrea Demirović om met een lied van Ralph Siegel naar Moskou te gaan. Ze kwam echter enkele punten te kort om de finale te halen.

📆 2010-2018: Terugtrekking en eerste finaleplaatsen.

Eind 2009 raakte bekend dat Montenegro besloot om geen kandidaat naar Oslo af te vaardigen. De omroep zat in moeilijk weer en kon geen centen vinden voor het festival. Papierwerk voor 2011 werd in orde gebracht, maar ook toen besloot RTCG om thuis te blijven door een tekort aan sponsoren.

Het cliché van derde keer, goede keer was van toepassing bij Montenegro. Er werd geld gevonden voor een deelname in 2012 en opnieuw wilde het lot dat het land de eerste halve finale moest openen. Met een kritisch lied op de bureaucratie van onder andere de Europese Unie kon Montenegro niet overtuigen en strandde zanger Rambo Amadeus in de halve finales. Ook de inzending van het land in 2013 – inclusief twee rappende astronauten en een zingende cyborg – bleef steken in de halve finales.

In 2014 waagde Montenegro zich aan een genre waar voormalig bondgenoot Servië zeer sterk in was: een balkanballade. Zanger Sergej Ćetković – één van de grootste zangers ooit op het festival met een lengte van 2 meter – zong met “Moj Svijet” een liefdesballade. Hij eindigde zevende in de halve finale, voldoende voor de eerste Montenegrijnse finaleplek ooit. In die finale eindigde hij negentiende. Een jaar later zou Knez met “Adio”, een lied geschreven door Željko Joksimović, al meteen de tweede finale én het beste resultaat tot dan halen voor Montenegro. Knez werd dertiende in de finale.

RTCG gooide het roer weer om in 2016 en ging voor jeugdig rockend geweld met de band Highway. Die ommezwaai zorgde ervoor dat Montenegro opnieuw in de halve finales moest blijven steken. Hetzelfde gebeurde in 2017. Toen trok de omroep de flamboyante Slavko Kalezić aan om het land te vertegenwoordigen. Met “Space” zagen we in Kiev een act inclusief vliegende staart en LED-schermen vol met Slavko’s. Hij werd druk besproken, maar de finale zat er niet in. In 2018 organiseerde RTCG voor het eerst sinds 2008 een nationale finale, maar zanger Vanja Radovanović kon het tij niet keren.

⭐ Resultaten

JaarArtiestLiedPlek
(F)
Punt
(F)
Plek
(HF)
Punt
(HF)
2007Stevan FaddyAjde, kroči-----22033
2008Stefan FilipovićZauvijek volim te-----14023
2009Andrea DemirovićJust Get Out of My Life-----11044
2012Rambo AmadeusEuro Neuro-----15020
2013Who See & Nina ŽižićIgranka-----12041
2014Sergej ĆetkovićMoj svijet1903707063
2015KnezAdio1304409057
2016HighwayThe Real Thing-----13060
2017Slavko KalezićSpace-----16056
2018Vanja RadovanovićInje-----16040

Meer geschiedenis? Ga terug naar het landenoverzicht of kijk op de geschiedenispagina per editie.