Oostenrijk

OmroepORF
Deelnames51 (2018)
Eerste deelname🇩🇪 Frankfurt am Main 1957
Beste resultaat🏆 Winnaar 1966
🏆 Winnaar 2015
Slechtste resultaatLaatste (1957, 1961, 1962, 1979, 1984, 1988, 1991, 2005)
Organisaties🇦🇹 Wenen 1967
🇦🇹 Wenen 2015
Finales (sinds 2004)✅ 7 (2004, 2011, 2014-2018)
⛔ 4 (2005, 2007, 2012-2013)

Oostenrijk is één van de deelnemende naties aan het Eurovisiesongfestival. De Oostenrijkers begonnen met deelnemen aan de tweede editie van de wedstrijd. Twee keer kon het land zegevieren en eindigde het als winnaar op het scorebord. Vele keren meer eindigde het Alpenland op een laatste plaats en regelmatig was dat ook met nul punten.

🏁 1957-1959: Allereerste laatste plaats voor Oostenrijk.

Net zoals de Denen was Oostenrijk de laat met het invullen van de papieren om deel te nemen aan het Eurovisiesongfestival van 1956. Een jaar later debuteerde Oostenrijk wel in Frankfurt. Bob Martin werd met “Wohin, kleines Pony?” intern afgevaardigd door ORF, maar zou meteen laatste eindigen voor het land. Aangezien er geen eindklassement van 1956 beschikbaar was, zou Oostenrijk de allereerste natie worden dat laatste eindigde op het Eurovisiesongfestival.

In 1958 opteerde de openbare omroep opnieuw voor een interne selectie. De uitverkorene van ORF werd Liane Augustin, die meer succes kende dan Bob Martin. Ze haalde de top 5. Ook in 1959 was Oostenrijk erbij. Deze keer was het Ferry Graf die met “Der K und K Kalypso aus Wien” naar het festival trok. Een geweldig resultaat zat er niet in voor de Oostenrijkers. Graf vertrok jaren later naar Finland en kreeg de Finse nationaliteit.

⏳ 1960-1969: Udo Jürgens boekt eerste winst bij derde deelname.

Na een zevende plaats in 1960 wist Oostenrijk twee opeenvolgende keren laatste te eindigen in 1961 en 1962. Daarmee had het bij zes deelnames drie keer de rode lantaarn mee naar huis genomen. In 1962 kon Eleonor Schwarz geen enkele jury overtuigen en haalde ze de gevreesde nul punten binnen dat jaar, iets wat daar voor het eerst voorkwam en ineens vier landen tegelijk overkwam.

In 1963 was er nog geen taalregel ingevoerd en daar profiteerde Oostenrijk van in 1963. Carmela Corren zong in “Vielleicht geschieht ein Wunder” enkele strofes in het Engels. Pas toen Zweden in 1965 een volledige Engelstalige inzending bracht werd het jaar daarna een taalbeperking opgelegd.

Udo Jürgens mocht in zowel 1964, 1965 als 1966 de Oostenrijkse vlag vertegenwoordigen. De zanger had begin jaren vijftig een zangwedstrijd gewonnen bij ORF en was sindsdien kind aan huis bij de omroep en ’s lands bekende zanger. Hij was toen ook bekend geworden omdat hij “Reach for the Stars” van Shirley Bassey had geschreven. Bij elke deelname verbeterde hij zijn positie: hij werd zesde in 1964, vierde in 1965 en kon het festival van 1966 winnend afsluiten. Met “Merci Chérie” zorgde hij zo voor de eerste Oostenrijkse winst.

Het festival van 1967 kwam in de balzaal van wat nu de ambtswoning is van de Bondspresident. Peter Horton kon de thuisnatie niet succesvol vertegenwoordigen en werd gered van de ondergang dankzij een Portugees en Joegoslavisch punt. Oostenrijk haalde evenveel punten in 1968.

Meer info over deze editie? Ga naar Wenen 1967 voor meer info.

Toen het Spanje van generaal Franco het Eurovisiesongfestival van 1968 won, besloot de Oostenrijkse omroep om geen kandidaat te sturen naar Madrid. ORF wilde namelijk geen promotie voeren voor de dictactuur die de leider hanteerde in Spanje.

🕰️ 1970-1979: Oostenrijk boycot festival.

Ook in 1970 stuurde Oostenrijk geen kandidaat. ORF had wel het festival van 1969 uitgezonden, maar ging niet akkoord met de chaotische uitslag die leidde tot vier winnaars. Het steunde daarmee de boycot die werd geleid door alle Scandinavische landen: Finland, Noorwegen en Zweden. Denemarken deed al langer niet omwille van artistieke redenen. Ook Portugal sloot zich aan bij de boycot.

In 1971 en 1972 deden er wel Oostenrijkse kandidaten mee aan het festival. Na een mindere comeback in 1971 kon Milestones vijfde worden in Edinburgh. Dat was één van de beste resultaten ooit voor de natie tot dan. Toch besloot Oostenrijk zich de drie opeenvolgende jaren terug te trekken. Ze vonden de organisatie te wispelturig omgaan met de puntentelling. Pas in 1975 zou er een standvastig concept worden met de beroemde twaalf punten als topscore.

Na het invoeren van die bekende puntentelling in 1975 besloot ORF om in 1976 terug te keren. Het stuurde zijn allereerste inzending die volledig in het Engels werd gezongen en haalde dezelfde positie als in 1973: een vijfde plek. De Duitstalige versie “Meine kleine Welt” werd een hit in eigen land, maar ook in Duitsland en Zwitserland.

De laatste jaren van de seventies verliepen in een neerwaartse spiraal, met als dieptepunt een laatste plaats voor Christina Simon in Jeruzalem. Met een ode aan de gaststad in 1979 kreeg ze vijf punten, waarvan geen enkel Israëlisch punt.

⏰ 1980-1989: Land eindigt twee keer laatste en kent matig succes.

Pas in 1981 koos ORF voor het eerst in zijn geschiedenis op het Eurovisiesongfestival een kandidaat via een nationale finale. Marty Brem werd intern aangeduid door ORF nadat hij een jaar eerder achtste werd met de groep Blue Danube. In een speciale uitzending zong hij drie liedjes en mocht het publiek via postkaarten stemmen. Het winnende lied “Wenn du da bist” deed het tegen de verwachtingen in niet goed en eindigde zeventiende op twintig landen.

Een jaar later mochten meerdere kandidaten meedoen in een nationale finale. In een premature versie van televoting, waar niet de kijker moest bellen maar de omroep dat zelf deed, won het duo Fritz. Al dansend eindigden ze negende met “Sonntag”. Ook in 1983 eindigde Oostenrijk negende met “Hurricane”. Er kwam in 1984 geen vierde notering in de top 10 en Oostenrijk eindigde laatste in Luxemburg.

De tweede helft van de jaren helft werden goed ingezet dankzij Gary Lux, die in totaal zes keer op het Songfestivalpodium stond. In 1983 was hij lid van Westend en in 1984 was hij als backing vocal laatste geworden. ORF had hem de afgelopen jaren dus bezig gezien en selecteerde hem intern. Het was geen slechte keuze, en de zanger werd achtste. Twee jaar later ging hij opnieuw, maar zou pas twintigste worden in Brussel. In de jaren negentig keerde hij nog twee keer terug als achtergrondzanger.

Voor de derde keer in tien jaar eindigde Oostenrijk in 1988 laatste en voor de tweede keer in de geschiedenis was dat met nul punten. ORF besloot daarom om in 1989 voor een jonge artiest te gaan en koos voor de 19-jarige Thomas Forstner. Met “Nur ein Lied” haalde hij het beste Oostenrijkse resultaat in de jaren tachtig en werd hij vijfde.

🕘 1990-1999: Matig parcours gaat verder.

De matige jaren tachtig zouden ook verdergaan in de jaren negentig. Tussen twee tiende plaatsen in 1990 en 1992 mocht Thomas Forstner opnieuw opdraven. Waar hij in 1989 nog bijna honderd punten wist te houden, moest hij in 1991 naar huis met geen enkel punt. Na 1992 viel Oostenrijk de drie opeenvolgende jaren uit de top 10.

In 1996 moest Oostenrijk zoals elk deelnemend land dat niet Noorwegen was deelnemen aan de audiovoorronde. Het land had een risico genomen met een inzending in het Vorarlbergs, een lokaal dialect. De jury’s konden het wel smaken en lieten George Nussbaumer zonder problemen doorgaan naar de finale. Daar eindigde hij tiende.

Een jaar later eindigde Oostenrijk met “One Step” buiten de top 20. De tiende plaats van 1996 was onvoldoende om de matige resultaten van de voorafgaande jaren te maskeren en de EBU liet Oostenrijk in 1998 een jaar verplicht thuisblijven. In 1999 stuurde ORF een lokaal bekende tiener naar Jeruzalem. Bobbie Singer haalde opnieuw een tiende plek, wat de vierde keer was in de jaren negentig. Rekeninghoudend dat er om en beide twintig landen meededen in dat decennium was dat dus niet spectaculair hoog.

📟 2000-2009: ORF trekt zich uit onvrede terug.

Nadat Oostenrijk in 2001 opnieuw een jaar verplicht moest thuisblijven en het in 2002 nipt ontsnapte van de strafbank stuurde ORF in 2003 een komiek naar Riga. Alf Poier had de nationale finale gewonnen waar een opmerkelijk onderscheid in de stemming werd gehouden tussen mannelijke en vrouwelijke stemmen. De komiek won dus en werd zesde, wat het beste resultaat sinds eind jaren tachtig was. Poier was toch teleurgesteld en begon te vloeken voor de camera’s van de BBC.

In 2004 mocht Oostenrijk rechtstreeks deelnemen aan de finale dankzij die ‘teleurstellende’ zesde positie. Tie Break versloeg in de nationale finale onder andere Waterloo & Robinson uit 1976. In die finale kon het niet veel doen en verzamelde het slechts negen punten. Een jaar later was Oostenrijk aangewezen op de halve finale, die het land mocht openen. Alf Poier probeerde het opnieuw in de nationale voorronde, maar de folkband Global Kryner mocht naar Kiev. Daar haalde het land geen finale.

De Oostenrijkse televisie stuurde geen kandidaat naar het festival in 2006 omdat het vond dat de kwaliteit te matig was en dat te veel aan vriendjespolitiek werd gedaan. In 2007 werd nog één kandidaat afgevaardigd. Nadat Eric Papilaya voorlaatste werd in de halve finale trok Oostenrijk zich voor de rest van de jaren 2000 terug van de wedstrijd. De programmadirecteur van ORF sprak harde taal en zei dat Oostenrijk vermoedelijk nooit meer een kandidaat zou sturen.

📆 2010-2018: Dan toch een tweede winst dankzij vrouw met baard.

Na drie jaar afwezigheid keerde Oostenrijk toch terug naar het Eurovisiesongfestival in 2011, toen de wedstrijd in buurland Duitsland werd gehouden. Voor het eerst sinds de introductie van de halve finales kon het land zich kwalificeren dankzij zangeres Nadine Beiler, die achttiende eindigde in Düsseldorf. Een jaar later eindigde Oostenrijk opnieuw achttiende, maar dan in de halve finale. Het duo Trackshittaz pakte uit met een neon-act in de nationale finale en versloeg met één procent de genaamde Conchita Wurst.

Diezelfde Conchita Wurst – een drag act van Thomas Neuwirth – werd voor 2014 intern aangeduid door de Oostenrijkse openbare omroep. Met “Rise Like A Phoenix” werd ze tot de repetitieweken niet meteen als een favoriet gezien. Het was pas toen ze voor de eerste keren op het Deense podium verscheen dat ze steeg bij de gokkantoren en ook meer aandacht in de media kreeg. Op 10 mei 2014 kreeg Conchita de meeste stemmen van zowel kijker als jury en won Oostenrijk achtenveertig jaar na Udo Jürgens zijn tweede festival.

Graz, Innsbruck en Wenen waren in de race om het festival van 2015 te organiseren. Het werd uiteindelijk de hoofdstad dat de zestigste editie mocht organiseren. Het gastland vaardigde The Makemakes af, maar het trio kreeg een trieste primeur te pakken. Voor het eerst eindigde het gastland laatste met geen enkel punt op het scorebord.

Meer info over deze editie? Ga naar Wenen 2015 voor meer info.

In 2016, 2017 én 2018 stond Oostenrijk ook in de finale van het Eurovisiesongfestival. In die jaren werd de nieuwe formule gehanteerd waarbij de punten van de jury en kijker apart werden gegeven. Het viel op dat de Oostenrijkse inzending toen telkens bij slechts één van de twee partijen in de smaak viel. Zo gaf de jury hoge punten aan Nathan Trent en Cesár Sampson, maar volgde de kijker dan weer niet. Andersom gebeurde dat ook bij Zoë in 2016.

Cesár Sampson won in 2018 trouwens verrassend de puntentelling bij de vakjury met 271 punten. De kijkers gaven maar 71 punten aan Oostenrijk, waardoor het land niet zou winnen. Toch eindigde hij met “Nobody But You” op een derde plaats.

⭐ Resultaten

JaarArtiestLiedPlek
(F)
Punt
(F)
Plek
(HF)
Punt
(HF)
1957Bob MartinWohin, kleines Pony?10003
1958Liane AugustinDie ganze Welt braucht Liebe05008
1959Ferry GrafDer K und K Kalypso aus Wien09004
1960Harry WinterDu hast mich so fasziniert07006
1961Jimmy MakulisSehnsucht15001
1962Eleonore SchwarzNur in der Wiener Luft13000
1963Carmela CorrenVielleicht geschieht ein Wunder07016
1964Udo JürgensWarum nur warum?06011
1965Udo JürgensSag ihr, ich lass sie grüßen04016
1966Udo JürgensMerci, Chérie01031
1967Peter HortonWarum es hunderttausend Sterne gibt14002
1968Karel GottTausend Fenster13002
1971Marianne MendtMusik16066
1972MilestonesFalter im Wind05100
1976Waterloo & RobinsonMy Little World05080
1977SchmetterlingeBoom Boom Boomerang17011
1978SpringtimeMrs. Caroline Robinson15014
1979Christina SimonHeute in Jerusalem18005
1980Blue DanubeDu bist Musik08064
1981Marty BremWenn du da bist17020
1982MessSonntag09057
1983WestendHurricane09053
1984AnitaEinfach weg19005
1985Gary LuxKinder dieser Welt08060
1986Timna BrauerDie Zeit ist einsam18012
1987Gary LuxNur noch Gefühl20008
1988WilfriedLisa Mona Lisa21000
1989Thomas ForstnerNur ein Lied05097
1990SimoneKeine Mauern mehr10058
1991Thomas ForstnerVenedig im Regen22000
1992Tony WegasZusammen geh'n10063
1993Tony WegasMaria Magdalena14032
1994Petra FreyFür den Frieden der Welt17019
1995Stella JonesDie Welt dreht sich verkehrt13067
1996George NussbaumerWeil's dr guat got10068
1997Bettina SoriatOne Step21012
1999Bobbie SingerReflection10065
2000The Rounder GirlsAll To You14034
2002Manuel OrtegaSay a Word18026
2003Alf PoierWeil der Mensch zählt06101
2004Tie BreakDu bist21009-----
2005Global KrynerY así-----21030
2007Eric PapilayaGet a Life - Get Alive-----27004
2011Nadine BeilerThe Secret Is Love1806407059
2012TrackshittazWoki mit deim Popo-----18008
2013Natália KellyShine-----14027
2014Conchita WurstRise Like a Phoenix0129001169
2015The MakemakesI Am Yours26000-----
2016ZoëLoin d'ici1315107170
2017Nathan TrentRunning On Air1609307147
2018Cesár Sampson Nobody But You0334204231

Meer geschiedenis? Ga terug naar het landenoverzicht of kijk op de geschiedenispagina per editie.