Servië en Montenegro

[lgc_column grid=”50″ tablet_grid=”50″ mobile_grid=”100″ last=”false”][/lgc_column][lgc_column grid=”50″ tablet_grid=”50″ mobile_grid=”100″ last=”false”][table id=SCG /][/lgc_column]

Servië en Montenegro is één van de twee landen dat ooit kon deelnemen aan het Eurovisiesongfestival, maar niet meer in de mogelijkheid is om terug te keren aangezien het land ontbonden is. In 2006 viel het land uiteen in Servië en Montenegro als soevereine landen, die ook op het Eurovisiesongfestival verschenen.

⬅️ 1961-1992: Servië en Montenegro als deel van Joegoslavië op het festival.

Servië en Montenegro hebben in totaal afzonderlijk acht inzendingen afgeleverd als Joegoslavië op het festival. Servië bracht zes keer het nummer naar het podium, Montenegro was twee keer present. Zowel de beste Servische als Montenegrijnse notering voor Joegoslavië was een vierde plaats.

In 1991 en 1992 viel Joegoslavië grotendeels uit elkaar. Enkel Servië en Montenegro bleven nog over als de Federale Republiek Joegoslavië. Ze brachten nog één inzending in 1992 op het festival onder die noemer, maar na 1992 was het verhaal voor de Joegoslaven voorbij. Net zoals vele internationale instanties weigerde ook de European Broadcasting Union de natie op het festival.

[table id=SCGY /]

Meer info over Servië en Montenegro binnen Joegoslavië? Klik hier voor de Joegoslavische geschiedenispagina.

🏁 2004-2005: Veelbelovende start.

In 2003 verdween het laatste stuk van Joegoslavië in het archief. De naam verdween en vanaf dan werd er enkel over Servië en Montenegro gesproken. Het land vroeg al aan om in 2003 te mogen deelnemen, maar de enige vrij plek werd aan Oekraïne gegeven. Ook Albanië en Wit-Rusland vielen uit de boot.

Met de introductie van de halve finale in 2004 mocht een hele resem aan landen debuteren. Ook Servië en Montenegro greep de kans en bracht meteen één van zijn grote sterren naar Istanboel: Željko Joksimović. Hij won in februari 2004 de nationale finale die niet zonder controverse voorbijging. Drie omroepen moesten samenwerken: het Servische RTS, het Montenegrijnse RTCG en de Servisch-Montenegrijnse staatsomroep UJRT. Niet iedere omroep kreeg evenveel plekken in de finale en tijdens de finale besloot de Servische jury de Montenegrijnse kandidaten te boycotten. Zo kon niemand van hen winnen.

Uiteindelijk ging de storm liggen en ging Joksimović naar Turkije met “Lane Moje”. Servië en Montenegro maakte een sterke indruk en won de allereerste halve finale. Tijdens de finale moest het enkel Oekraïne laten voorgaan in de ranking, nadat Ruslana in de halve finale nog achter Joksimović eindigde.

Dankzij de tweede plaats van Servië en Montenegro in 2004 was het land zeker van een rechtstreekse finaleplaats in 2005. Opnieuw verliep de nationale finale niet zonder slag of stoot. De Montenegrijnen waren de streek van Servië nog niet vergeten en gaven amper punten aan topfavoriete Jelena Tomašević. Daardoor kon de band No Name winnen en naar Kiev afreizen.

Met “Zauvijek Moja” deed de band het bijlange niet zo goed als Željko Joksimović, maar kon het land opnieuw de top 10 induiken met een zevende plaats en lag er weer een rechtstreekse plaats in de finale van 2006 vast.

🙅‍♂️ 2006: Einde zonder glans voor Servië en Montenegro.

Ook in 2006 stond Servië en Montenegro op de deelnemerslijst en werd er een nationale finale gehouden in Belgrado. Ook dit jaar gingen de Montegrijnen verder met de boycot op Servische kandidaten en ook de jury uit Servië deed dit, maar in mindere mate. Het was opnieuw No Name dat won en zodoende voor het tweede jaar op rij de natie mocht gaan vertegenwoordigen. De gehele puntentelling werden de juryleden uitgeroepen en bij het uitroepen van de winnaar kregen die een gigantisch fluitconcert

No Name verdween al snel van het podium en de tweede plaats van de avond gaf toen wel een heroptreden. Het was onduidelijk wie toen naar Athene zou gaan, maar RTS weigerde de uitslag te erkennen en wilde een nieuwe uitzending, waar enkel de kijker zou kiezen. RTCG wilde dit dan weer niet.

De omroepen kwamen er niet uit en vroeg de European Broadcasting Union als bemiddelaar, die deze rol niet op zich wou nemen. Uiteindelijk trok UJRT (de overkoepelende omroep) zich op de dag van de deadline terug. De natie kon wel mee stemmen in 2006, waarmee het de eerste en enige keer zou worden dat een land wel kon stemmen, maar geen artiest in het festival had.

Gelijktijdig met het festival van 2006 werd in Montenegro een referendum gehouden omtrent de mogelijke uittreding in de landenunie. Op 21 mei 2006 stemde een meerderheid van Montenegro voor onafhankelijk. Op 3 juni 2006 om 20 uur vielen de twee landen – en daarmee het laatste stukje Joegoslavië – uit elkaar.

Een jaar later verschenen beide landen als soevereine staten op het Eurovisiesongfestival. De ene zou blijven steken in de halve finale, de andere zou de winst in Helsinki gaan afhalen.

Meer over deze twee oud-Joegoslavische landen op het festival kan je vinden op hun respectievelijke landenpagina in onze geschiedenisselectie:

🇷🇸 Servië
🇲🇪 Montenegro

⭐ Resultaten

[table id=SCGS /]
Meer geschiedenis? Ga terug naar het landenoverzicht of kijk op de geschiedenispagina per editie.

Advertenties