Zwitserland

OmroepSRG SSR
Deelnames59 (2018)
Eerste deelname🇨🇭 Lugano 1956
Beste resultaat🏆 Winnaar 1956
🏆 Winnaar 1988
Slechtste resultaatLaatste (1964, 1967, 1974, 1998, halve finale 2004, 2011, halve finale 2015, halve finale 2016)
Organisaties🇨🇭 Lugano 1956
🇨🇭 Lausanne 1989
Finales (sinds 2004)✅ 4 (2005-2006, 2011, 2014)
⛔ 11 (2004, 2007-2010, 2012-2013, 2015-2018)

Zwitserland is één van de deelnemende naties aan het Eurovisiesongfestival. Het organiseerde de eerste editie en kon die meteen ook winnen. Het neutrale land leverde nog een keer een winnaar aan zo’n dertig jaar later met een bekende Canadese superster, maar verder kon het land vaak niet overtuigen met hoge topscores.

🏁 1956-1959: Drie keer Lys Assia, één keer winst.

Zwitserland – dat tijdens Wereldoorlog II neutraal was – werd in 1955 uitgekozen als gastland van het eerste festival in 1956. Men koos voor het casino van Lugano, een luxueuze stad in Zuid-Zwitserland. Een nationale finale tussen Jo Roland en Lys Assia werd een maand voor het festival gehouden. Die laatste won de finale en zou ook het internationale festival gaan winnen. Dankzij het forfait van de Luxemburgse jury mochten twee Zwitsers die rol overnemen. Aangezien het toen nog niet verboden was om te stemmen op je eigen land was een Zwitserse winst dus vrij zeker. Enkel de eindwinnaar werd bekendgemaakt dat jaar.

Meer info over deze editie? Ga naar Lugano 1956 voor meer info.

De traditie dat het winnende land een jaar later ook mocht organiseren bestond toen nog niet. In 1957 kwam het festival in buurland Duitsland terecht. Opnieuw werd een finale tussen Assia en Roland gehouden. Deze keer mocht ook Gianna Ferraresi meedoen. Lys Assia won opnieuw maar zou het in Frankfurt met een achtste plek op tien landen een pak minder doen. Een derde en laatste keer zou Lys Assia in 1958 naar het festival afreizen. Ze werd tweede en eindigde dus dicht bij een tweede winst. Lys Assia besloot om in 1959 niet meer mee te doen aan de nationale finale. Het werd wel opnieuw een vrouw die naar Cannes ging: Christa Williams. Ze werd vierde.

⏳ 1960-1969: Gematigde jaren voor de Zwitsers.

In 1960 deed landgenoot Fud Leclerc een poging om Zwitserland te vertegenwoordigen in Cannes. Opvallend, want hij had een maand eerder al de Belgische finale gewonnen. Niet hij, maar Anita Traversi zou gaan voor Zwitserland. Traversi eindigde achtste, Leclerc zesde. Het begin van de jaren leken voor de rest veelbelovend, met een derde plaats in 1961 en een tweede plaats voor de Israëlische Esther Ofarim.

Toch kwam in 1964 de eerste van vele rode lantaarns voor Zwitserland. Dezelfde Anita Traversi uit 1960 eindigde laatste met nul punten in Kopenhagen. Daar zijn geen beelden van, want die verdwenen tijdens een brand bij de Deense omroep in de jaren zeventig. Nog eens drie jaar later, in 1967 overkwam Géraldine hetzelfde: laatste plaats en een ronde score achter haar naam.

Paola del Medico kon in 1969 het decennium toch mooi afsluiten. Met een Frans-Duitstalige liedje eindigde ze als vijfde in het eindklassement, net achter de vier eindwinnaars van het festival: Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

🕰️ 1970-1979: Peter, Sue en Marc zorgen voor mooie resultaten.

In 1971 deden Peter, Sue en Marc voor het eerst mee aan het Eurovisiesongfestival. Het Zwitserse duo met de Amerikaanse zangeres Sue Schell zou in totaal vier keer meedoen met vier verschillende talen. Drie keer gebeurde dat in de jaren zeventig, waarvan de eerste keer dus in 1971. Toen eindigde de band twaalfde met het Franstalige “Les illusions de nos vingt ans”.

Na matige resultaten van Véronique Müller en Patrick Juvet eindigde Zwitserland opnieuw laatste met Piera Martell en zo ging men de ronde af voor elke taal. Na de laatste plaats in 1964 voor een Italiaanstalige inzending en in 1967 voor een Franstalig lied, moest nu het Duitstalige lied van Martell het onderspit delven.

De tweede helft van de jaren zeventig verliepen een stuk beter voor Zwitserland. Simone Drexel had in 1975 al een mooie vijfde plaats gehaald en bovengenoemd trio Peter, Sue en Marc konden vierde eindigen met “Djambo, Djambo” in 1976, dat in het Engels werd gezongen. Drie jaar later – met nog eens twee top 10-noteringen extra op de teller – stonden de drie voor een derde keer op het podium. Samen het het duo Pfuri Gorps & Kniri brachten ze het Duitstalige “Trödler und Co” en werd het vijftal tiende.

⏰ 1980-1989: Toekomstige wereldster zorgt voor tweede winst.

De mooie resultaten bleven verder komen. Peter, Sue en Marc kwamen nog een laatste keer terug met misschien wel hun bekendste inzending: “Io Sensa Te”. Ook het Italiaanstalige lied deed het goed en eindigde vierde. Een jaar later werd Zwitserland derde dankzij Arlette Zola.

De jaren die volgden waren er zonder notering in de top 10 voor Zwitserland. Met uitzondering van twee edities. In 1986 was Daniela Simmons de enige kandidaat die gevaar kon vormen tot tijdens de puntentelling voor Sandra Kim, maar uiteindelijk toch haar meerdere erkennen in Bergen. Twee jaar later was er geen 13-jarig gevaar voor de toen nog onbekende Céline Dion. Ze kon – wederom – de Britten na een spannende puntentelling naar een tweede plaats verwijzen en de Canadese zorgde zo voor de tweede winst met “Ne Partez Pas Sans Moi”.

De editie van 1989 werd gehouden in Lausanne, de internationale sporthoofdstad. Céline Dion mocht – weliswaar playbackend – haar winnende inzending en “Where Does My Heart Beat Now” brengen. Later zou blijken dat ze één van de weinige wereldsterren zou worden die het Songfestival zou verder brengen. In eigen huis eindigde Zwitserland dat jaar dertiende.

Meer info over deze editie? Ga naar Lausanne 1989 voor meer info.

🕘 1990-1999: Zwitserland kent zware jaren.

Het begin van de jaren negentig verliep wisselvallig. Er werden mooie resultaten gehaald met een vijfde plaats in 1991 en een bronzen derde plek voor – opnieuw – een Canadese zangeres: Annie Cotton. In 1994 werd door de Zwitserse omroep een eerste interne sectie in ruim twintig jaar geprefereerd. Duilio eindigde dat jaar bij de de laatste zeven en werd daardoor uitgesloten voor deelname in 1995.

De rest van de jaren negentig verliep stroef. In de audiovoorronde van het Eurovisiesongfestival 1996 leek er voor Kathy Leander een mooie notering in Oslo eraan te komen dankzij haar achtste plek, maar uiteindelijk zou ze pas zestiende eindigen. In 1997 kreeg Zwitserland amper vijf punten en in 1998 zou Gunvor Guggisberg voor de derde keer in de geschiedenis van het land geen enkel punt binnenhalen met de laatste Duitstalige inzending voor de natie tot op heden.

Door te lage gemiddeldes eindigde het Eurovisiesongfestival in de jaren negentig al in 1998 voor Zwitserland. SRG SRR mocht wegens te lage gemiddeldes niet meedoen aan het festival van Jeruzalem in 1999. Overigens kon de show wel bekeken worden op de drie verschillende openbare omroepen in het land.

📟 2000-2009: Estland moet Zwitserland redden van ondergang.

In 2000 mocht Zwitserland wel deelnemen, maar met een twintigste notering voor Jane Bogaert konden de gemiddeldes niet worden opgekrikt en bleef Zwitserland opnieuw thuis in 2001. De omroep was deze maatregel beu en ging aankloppen bij de EBU. Die besloot om vanaf 2002 terug de formule te hanteren dat de laagst gekwalificeerde landen van één jaar werden uitgesloten. Ook dat kon de meubelen niet redden, want na een plaats bij de laatste drie voor het land in 2002 werd Zwitserland voorde vierde keer uitgesloten van deelname in 2003.

De introductie van de halve finale in 2004 zorgde voor geen onmiddellijke beterschap. De nationale finale werd dat jaar nipt gewonnen door Piero Esteriore & The MusicStars. In Istanboel was niemand fan van de groep en kreeg Zwitserland nog maar eens geen enkel punt. In 2005 besloot de omroep om intern te kiezen en strenge selectievoorwaarden te hanteren. Enkel artiesten die een hit hadden gehad in het land kwam in aanmerking. Ze selecteerden het Estse Vanilla Ninja en de formule bleek te werken. Ze haalden in zowel de halve finale als de finale de achtste plek, waarmee ze de eerste notering in de top 10 hadden sinds 1993.

Zwitserland was rechtstreeks geplaatst voor de finale in 2006 en selecteerde intern een supergroep van zes artiesten uit zes verschillende landen: Zwitserland, Zweden, Israël, Bosnië, Malta en Duitsland. Enkel Malta beloonde Zwitserland met twaalf punten, de andere landen gaven beduidend minder of zelfs geen punten. Six4one eindigde zestiende.

De jaren 2007, 2008 en 2009 waren er zonder plaatsen in de finale. Zelfs één van de getipte favorieten voor eindwinst bleef in 2007 steken in de halve finale: DJ BoBo had op dat moment al een mooie carrière uitgebouwd in binnen- en buitenland met het lied “Chihuahua” als hoogtepunt in 2002. Met “Vampires Are Alive” lukte het echter niet om Europa te overtuigen en eindigde hij twintigste in de halve finale in Helsinki.

📆 2010-2018: Zwitsers blijven moeite hebben met kwalificeren.

Ook het huidige decennium begon teleurstellend voor Zwitserland. Michael von der Heide werd intern aangeduid door de omroep met “Il pleut de l’or”. Met het lied dat hij zelf schreef eindigde hij laatste in de halve finale. SRG SSR besloot om voor het eerst sinds 2004 een nationale finale te organiseren in 2011 en dat loonde. Het land haalde zijn eerste finale sinds 2006, maar zou daar opnieuw laatste eindigen.

In 2012 bleef Zwitserland nipt in de halve finale steken door elfde te eindigen met Sinplus en een jaar later werd een delegatie van het Zwitserse Leger des Heils naar het podium in Malmö gestuurd. Omdat die naam niet was toegelaten, koos de groep als alternatieve naam voor Takasa (The Artists Known As Salvation Army) en trad het op met onder andere een 95-jarige bassist. In februari 2018 vierde hij zijn honderdste verjaardag. Kwalificeren lukte in 2013 echter niet.

De nationale finale van 2014 werd gewonnen door de zingende advocaat Sebalter. Al fluitend ging hij naar Kopenhagen en haalde hij de finale, waar hij dertiende werd. Voor Zwitserland was deze dertiende plaats het beste resultaat sinds 2005. De twee opeenvolgende jaren verliepen veel slechter voor Zwitserland. Zowel in 2015 als 2016 eindigde de Zwitserse kandidaat als laatste in de halve finale.

In 2017 was het de beurt aan de Roemeens-Zwitserse formatie Timebelle. De groep had twee jaar eerder de nationale finale nipt verloren en kreeg nu dus een tweede kans. In een knalgele jurk eindigde zangeres Miruna Mănescu twaalfde en zat er dus wederom geen finale in. Ook in 2018 werd er geen finale bereikt door Zibbz, een duo bestaande uit broer en zus Stee en Corinne Gfeller. Die laatste was zo teleurgesteld na de uitschakeling dat ze een glas kapot op de grond gooide in de greenroom.

⭐ Resultaten

JaarArtiestLiedPlek
(F)
Punt
(F)
Plek
(HF)
Punt
(HF)
1956Lys AssiaDas alte Karussell??
1956Lys AssiaRefrain01?
1957Lys AssiaL'enfant que j'étais08005
1958Lys AssiaGiorgio02024
1959Christa WilliamsIrgendwoher04014
1960Anita TraversiCielo e terra08005
1961Franca Di RienzoNous aurons demain03016
1962Jean PhilippeLe retour10002
1963Esther OfarimT'en va pas02040
1964Anita TraversiI miei pensieri13000
1965YovannaNon, à jamais sans toi08008
1966Madeleine PascalNe vois-tu pas?06012
1967GéraldineQuel cœur vas-tu briser?17000
1968Gianni MascoloGuardando il sole13002
1969Paola del MedicoBonjour, Bonjour05013
1970Henri DèsRetour04008
1971Peter, Sue & MarcLes illusions de nos vingt ans12078
1972Véronique MüllerC'est la chanson de mon amour08088
1973Patrick JuvetJe vais me marier, Marie12079
1974Piera MartellMein Ruf nach Dir14003
1975Simone DrexelMikado06077
1976Peter, Sue & MarcDjambo, Djambo04091
1977Pepe Lienhard BandSwiss Lady06071
1978Carole VinciVivre09065
1979Peter, Sue & Marc & Pfuri, Gorps & KniriTrödler und Co10060
1980PaolaCinéma04104
1981Peter, Sue & MarcIo senza te04121
1982Arlette ZolaAmour on t'aime03097
1983Mariella FarréIo così non ci sto15028
1984Rainy DayWelche Farbe hat der Sonnenschein?16030
1985Mariella Farré & Pino GaspariniPiano, piano12039
1986Daniela SimmonsPas pour moi02140
1987Carol RichMoitié, moitié17026
1988Céline DionNe partez pas sans moi01137
1989FurbazViver senza tei13047
1990Egon EgemannMusik klingt in die Welt hinaus11051
1991Sandra SimóCanzone per te05118
1992Daisy AuvrayMister Music Man15032
1993Annie CottonMoi, tout simplement03148
1996Kathy LeanderMon cœur l'aime16022
1997Barbara BertaDentro di me22005
1998GunvorLass ihn25000
2000Jane BogaertLa vita cos'è?20014
2002Francine JordiDans le jardin de mon âme22015
2004Piero & the MusicStarsCelebrate-----22000
2005Vanilla NinjaCool Vibes0812808114
2006six4oneIf We All Give a Little16030-----
2007DJ BoBoVampires Are Alive-----20040
2008Paolo MeneguzziEra stupendo-----13047
2009LovebugsThe Highest Heights-----14015
2010Michael von der HeideIl pleut de l'or-----17002
2011Anna RossinelliIn Love for a While2501910055
2012SinplusUnbreakable-----11045
2013TakasaYou and Me-----13041
2014SebalterHunter of Stars1306404092
2015Mélanie RenéTime to Shine-----17004
2016RykkaThe Last of Our Kind-----18028
2017TimebelleApollo-----12097
2018ZiBBZStones-----13086

Meer geschiedenis? Ga terug naar het landenoverzicht of kijk op de geschiedenispagina per editie.